KRACHT NAAR KRUIS VOOR ALPKNBLOEMEN. 'U5 
ons Moerasroerkruid , zoo ver te boven gaat in eigenlijken en in over- 
drachtelijken zin. 
En hoeveel verscheidenheid valt er niet te constateeren ! Daar hebt 
ge de gentianen , terstond als zoodanig herkend door ’t eenig mooie 
diepe blauw , dat ook onze eigen , op veenachtigen zandgrond zoo 
veelvuldig zich vertoonende , gentiaan in ’t oog doet vallen. Toch 
zoekt ge die bij ons meest algemeene Gentiana pneumonanthe op de 
Alpen tevergeefs, en ook de andere bij ons meer zeldzame soorten 
komen er niet voor , al lachen allerwege u gentianen tegen , kleine 
en groote , langgesteelde en stengellooze , roode en gele , geel met 
rood gestippelde en roode met lichte purperen vlekjes ; gentianen met 
wortelrozetten en gentianen met bladen in kransen en andere weer 
met tegenoverstaande bladeren ; gentianen van April en Mei en gen- 
tianen , die nog in September bloeien ; gentianen met korte en gen- 
tianen met lange bloembuis , waarop het vijftal kroonslippen vaak als 
sterren van het helderst blauw naar alle zijden afstaan. 
En juist zoo is het met de steenbreeksoorten , al vallen hier de 
verschillen niet terstond zoo duidelijk in het oog, terwijl onze zoo 
bekoorlijke Campanula’s er familieleden hebben met groote en met 
kleine klokken, met klokjes ook, die bekertjes gelijken, zoo nauw 
is de ingang, waar nog kroonslipjes van afstaan. En ’t moedigst 
blauwe klokje, dat het hoogst zich waagt tot heel dicht in de buurt 
der sneeuw, is Soldanella alpina met den als franje fijn verdeelden 
rand der bloemkroon , doch zij is geen Campanulacee ; ze behoort tot 
de familie der Primulaceeën. 
Wat heeft die allen toch de kracht gegeven en het weerstandsver- 
mogen tegen zoo ongunstige invloeden , als daar boven op hen werken ? 
Wat doet hen dagen, ja weken zelfs van mist en nevel kloek 
trotseeren , doet stand hen houden in miniem dunne aardlaagjes , op 
hellingen , waar woeste stormen hen ombruisen ; boven kloven , waar 
zij allen steun schijnen te missen ; in temperaturen , met die van 
noordpoolstreken te vergelijken? 
Wat heeft, in één woord, aan hun kruis hun kracht doen even- 
redig zijn ? 
Wie op die vraag een antwoord zoekt, zal zich voor den geest 
moeten brengen al die middelen , waardoor in andere streken de 
planten zich beveiligen tegen schadelijke invloeden. Want ook elders 
doen zich , zy het al in mindere mate dan in de ijle lucht van ’t 
