KRACHT NAAR KRUIS VOOR ALPENBLOEMEN. 319 
komen , daarvan kunnen de bewonderaars van ’t Alpenlandschap 
getuigen. Een wondere pracht van bloemen volgt de drukst bezochte 
bergwegen zoowel als de meest afgelegen paden , de eenzaamste rotsen- 
reuzen , en een kleurenrijkdom , als geen ander floragebied heeft aan 
te wyzen , omgeeft op hooge hoogten den bewonderenden toerist. 
Soms schijnt het , of bij de vele bezwaren , haar in den weg gelegd , 
de Alpenbloemen tegen de verdrukking in zijn gegroeid. Forscher 
zelfs dan elders zijn de bloemen , en in welk een mildheid hebben 
dichte, kleurrijke tapijten zich op de grijsgrauwe rotsen neergevlijd! 
Bloemkussens liggen er in allerlei tinten. Zie daar de donker- 
blauwe veldjes van Eritrichium nanum , hef Dwergvergeet-mij-nietje , 
maar dat waarlijk niet zoo heet, omdat de bloemen kleiner zijn dan 
die van ons gewoon Moerasvergeet-mij-nietje , Myosotis palustris. Op 
stengeltjes van drie a vier centimeter dicht bijeen als uit een kleine 
zode opryzend , staan deze stralende kleine Alpenkoninginnetjes en 
wagen zich op hoogten van wel 2300 M. 
En ginds ligt een mosachtig kussen , ook één bloem al bloem , 
van de witte Androsace helvetica en een ander , als met een rosé 
dekentje overtrokken van Androsace glacialis , waarop in poolstreken 
vaak ’t oog van stoutmoedige reizigers zoo dankbaar heeft gerust , 
omdat die bloempjes in de doodsche omgeving van sneeuw en ys naar 
’t ryk van leven en van kleur hun gedachten terugvoerden. 
Daar zijn ook vele steenbreeksoorten , die zich zoo kussenvormig 
tegen de rotsen leggen. Dat doet o. a. de gele Saxifraga Seguieri, op 
de allerhoogste bergen van Tirol en Zwitserland nog te vinden ; tot 
wel 3200 M. waagt het kleine plantje zich. Saxifraga oppositifolia , 
het verrukkelijkste der steenbreken , die men ergens kan aanschouwen , 
weeft groote tapijten van liefelijk donkerrose bloemen , grooter dan 
eenige steenbreek bij ons ; ook Saxifraga Burseriana geeft forsche , 
witte sterren te zien op een ondergrond van lage , stevige , rijkbebla- 
derde stengeltjes. 
In ’t roode zijn de Alpensaxifraga’s opperbest tehuis, dat kunnen 
zij in allerlei tint vertoonen en hun wit is soms alleraardigst met 
roode stipjes geteekend als bij Saxifraga rotundifolia ^ een van de Alpen- 
steenbreken , die bij ons wel als sierplantje gekweekt wordt. 
Kleur geeft natuurlijk ook de groote schat van klokjes en genti- 
anen. Het fijne paars der Campanula’s herinnert sterk aan ons in 
heide- en zandstreken zoo welbekende klokje , en de blauwe , gele en 
roode gentianen voelen zich daarboven thuis als nergens elders. 
