KRACHT NAAR KRUIS VOOR ALPENBLOEMEN. 
321 
Even bekend en even karakteristiek voor ’t Alpenlandschap zyn de 
Alpenrozen , de drie soorten van Rhododendron , die ieder op een Al- 
penreis gezien heeft en bewonderd. Zij spreken ook tot hen , die voor 
veel ander schoon geen oog nog hebben gekregen. Die dichte roode 
bloemtrossen trekken overal de aandacht , in alle Alpenketenen kunt 
gij ze vinden , terwijl ook in de Vooralpen ’t granietgesteente hiel- 
en daar zich tooit met het altijdgroene heestertje , de Rhododendron 
ferrugineum , waarvan de gaafrandige , leêrachtige bladeren , ook al 
weer aan de randen omgerold , aan de onderzijde een roestroode kleur 
vertoonen , wat vaak bij heftige windstooten een aardig kleureffect 
teweeg brengt. 
De bloemen gelpken veel op die van de andere Alpenroos , Rho- 
dodendron hirsutxm , eveneens van een demonstratieven naam als van 
een etiquet voorzien. De haartjes aan de bladranden zijn toch hier 
bijzonder duidelijk; hirsutum en villosa en pilosella , alle harigheid aan- 
duidend, zijn zoo van die qualificaties , die bij Alpenplanten aan de 
orde van den dag zijn. Het fel en krachtig rood van beide Alpen- 
rozen dekt zeer groote uitgestrektheden , en wondermooi kan de aan- 
blik zijn , als aan den wegkant ’t heestertje zich tot den rand van 
den afgrond waagt, er overheen kruipt zelfs en zoo aan ’t grijs en dof 
gesteente leven schijnt te geven. Soms kijkt het u uit diepe diepten 
aan, en ’t is, of het u met zpn groet van leven moed geeft voor den 
blik omhoog, waar de eeuwige firnsneeuw fonkelt op de in doodsche 
starheid kil verstijfde bergtoppen. 
De derde Alpenroos, de Rhododendron Chamaecistus heeft grooter , 
lichter roode bloemen , waarin de paarse helmknoppen guitig don- 
kere vlekjes tooveren ; zij houdt veel van wat kalk in haar voedsel 
en daarom kiest ze voor haar woonplaats nog al dikwijls de Oosten- 
rijksche landen ; de Salzkammergut- en de Tirolreizigers hebben grooter 
kans haar te ontmoeten dan de Berneroberlanders. 
Wie aan de Alpenrozen denkt , die wordt herinnerd aan de Alpen- 
violen , de Cyclamen europaeum met de purperen bloemen , wier kroon- 
slippen zoo sterk zijn teruggeslagen. Op vochtige , schaduwrijke plaatsen 
moet men ze in de hooge en ook in de lager gelegen dalen zoeken. 
Nu zij als kamerplanten zich hier een vast plaatsje hebben veroverd 
in bloemtafels van serres en van vestibules , glpdt in ’t bergland licht 
de blik over haar heen , en men begroet haar met wat minder geest- 
drift dan Edelweiss en Alpenroos. 
Er zijn dus , zooals wij zagen , Alpenvergeet-mij-nietjes , Alpenrozen , 
