KRACHT NAAR KRUIS VOOR AUPENBLOEMEN. 
325 
toppen der bergen ziet voortjagen, kan men zich voorstellen, boe 
hevig daar de luchtstroomingen moeten zijn, en hoe de druk der 
geweldige windstooten er verpletterend sterk moet wezen. Maar weer 
is niet de kracht der stormen bij machte ’t laag zich houden van 
het plantenkleed afdoende te verklaren , want vele winden nemen toe 
in kracht, naarmate ze van de kammen der bergruggen dieper in het 
dal komen , en zoo de planten , tegen de hellingen van het hoogge- 
bergte en op de groote vlakten boven , om de stormen niet rechtop 
kunnen groeien , dan zouden ook de aangrenzende dalen geen opge- 
richte stammen moeten vertoonen. 
Neen , sneeuw en wind hebben zeker wel hun aandeel in de oor- 
zaken , die van de Alpenflora dat gemaakt hebben , wat zij is geworden , 
maar de eigenlijke hoofdoorzaak meent men thans op gezag van Kerner 
von Marilaun in een andere omstandigheid te hebben gevonden. 
Hij zegt, dat de door hem genomen proeven en de waarnemingen, 
die hij deed, hebben geleerd, dat in de streek der Hoogalpèn de 
grond betrekkelijk veel warmer is dan de lucht , en dat de planten , 
door zich tegen den grond aan te leggen , zich de grootere warmte 
daarvan ten nutte maken. Door talrijke metingen , op verschillende 
hoogten in Tirol gedaan , heeft men kunnen vaststellen , dat de ge- 
middelde temperatuur van den grond op 1000 M. hoogte anderhalven 
graad meer bedraagt dan de gemiddelde warmtegraad der lucht en 
dat dit verschil grooter wordt, naarmate men hooger komt. Op 1300 
M. hoogte bedraagt het 1.7o; op 16p0 M. hoogte 2.4» ; op 1900 M. 
3 graden en op 2200 M. hoogte 3. 6». Dus wordt in vergelijking met 
de lucht de grond des te warmer , naarmate men hooger stijgt , geen 
wonder dus, dat op de koude, gure hoogten de planten den grond 
aankruipen. 
Ze doen als de kuikentjes , die onder moeders vleugels zich een 
warm plekje zoeken. Zoo leggen tegen moeder aarde zij zich aan , 
haar vragend om de warmte, die de lucht haar wreed onthoudt. 
Hoe kan het echter zpn , dat de groote warmtebron daar op de 
hoogte zoo partijdig van haar schatten uitdeelt , dat zij aan de rotsen 
en de humuslagen , die ze dragen , zooveel meer van haar weldoenden 
gloed afstaat dan aan de luchtlagen van den dampkring ? ’t Is waar , 
dat overal de aarde de zonnestralen in hoogeren graad absorbeert dan 
de lucht het doet , maar wat is de oorzaak , dat het verschil in tem- 
peratuur tusschen den grond en de lucht en de grootere warmte van 
den grond naar boven zoo sterk toenemen ? 
