KRACHT NAAR KRÜIS VOOR ALPENBLOEMEN. 
327 
planten, op het Noorden groeiend, reeds bij 2000 M. haar bovenste 
grens vinden , terwijl diezelfde planten , als haar standplaats op het 
Zuiden is gelegen, het tot 2400 M. hoogte brengen. 
En wat valt er nu te constateeren bij een vergelijking van lager 
en van hooger gelegen terreinen ? Dit , dat het bovengenoemde onder- 
scheid tusschen een helling op de zonzijde en een helling aan den 
schaduwkant toeneemt, naarmate men hooger komt. Demonstreert 
zich die waarheid van het toenemen der zonnewerking met de hoogte 
niet allerduidelijkst aan het feit, dat bij voorbeeld de gewone spar, 
Ahies excelsa , in de Kalkalpen van Noord-Tirol haar hoogtegrens 
vindt op 1962 M. hoogte aan de zonzyde der bergen en op 1652 
M. hoogte aan den schaduwkant , zoodat daar , in den hoogtegordel 
tusschen 1600 en 1900 M. , schaduw- en zonzy een verschil van 310 
M. opleveren, terwijl die beide in den hoogtegordel van 1300 tot 
1600 M. slechts 261 M. verschillen in haar werking op den plan- 
tengroei , getuige de beuk , Fagiis sylvatica , waarvan in diezelfde 
streken aan de zonzp exemplaren voorkomen tot 1579 M. en aan 
den schaduwkant tot 1318 M. ? 
Zoo wint dus met de hoogte de directe werking van de recht- 
streeksche bestraling door de zon in kracht en allen hebben wij het 
kunnen voelen , als na uren , misschien dagen , van bewolking en van 
regen plotseling in ’t Alpenland de zon de nevels scheurde en met 
uiterste prikkeling ons- brandde op wangen en op voorhoofd. De 
lucht houdt weinig van die warmte terug; zij komt bijna geheel 
den grond ten goede , vandaar dat bij haar kruis de Alpenbloemen 
kracht zoeken in een nauwe aanraking met de aarde. 
Nog andere meeningen zijn in de wereld der botanici tot uiting 
gekomen tot verklaring van het laagblijven der planten in ’t ge- 
bied van ’t hooggebergte. Niet de aanpassing aan de drukking der 
sneeuwlagen is de oorzaak , heeft men gezegd , ook niet beschutting 
zoeken tegen de kracht der stormen en evenmin het zoeken van de 
meerdere warmte , die is opgenomen door den grond. Neen , wat de 
Alpenbloemen laag houdt, is het groote verschil tusschen de tem- 
peratuur van den dag en die van den nacht. Stel planten uit de lage 
landen ’s nachts aan een koude bloot , zoo als zij daarboven in de 
heldere nachten met veel uitstraling moeten verduren , en ge ver- 
andert vlakteplanten in gewassen met alle karakteristieke eigenschap- 
pen van het florakind der hooge hoogten. 
Dit laatste schijnt werkelijk door eenige proeven zeer waarschijn- 
