340 
DE INVLOED VAN HET WEER OP DEN MENSCII. 
studiën beweren te hebben aangetoond, dat de levensfuncties tot op 
zekere hoogte veranderen met de weérstoestanden en dat deze ver- 
anderingen kenbaar worden door physiologische en psychologische 
verschijnselen. Meer dan dat kunnen wij thans niet zeggen.” 
In de bovenstaande gevolgtrekkingen, waartoe dexter komt, vinden 
wij iets terug , dat zeer nauw verwant is met eene bij ons en ook 
zeker elders heerschende volksmeening , dat kinderen gevoelig zijn 
voor de komende weêrsveranderingen , een meening , die in hoofd- 
zaak gegrondvest is op de door velen waargenomen rumoerigheid van kin- 
deren , wanneer ingrijpende weêrsveranderingen , bijv. storm, op til zijn. 
Prof. dexter is niet zoover gegaan om te beweren , dat kinderen 
gevoelig zouden zijn voor op handen zijnde veranderingen. Hij toont 
slechts aan , dat de mensch in het algemeen gevoelig is voor atmos- 
ferische toestanden en dat bij de kinderen deze gevoeligheid grooter 
schijnt te zpn dan bij volwassenen. Dit is ook o. i. de juiste wijze 
om een oplossing te vinden voor het vraagstuk van het verband 
tusschen de gesteldheid van den mensch en het weêr. 
De mensch kan niet gevoelig zijn voor een weêrstoestand , die^eerst 
na eenigen tijd zal optreden. Aangenomen , dat hij invloed onder- 
vindt van de heerschende weêrsgesteldheid , hetgeen door dexter vol- 
doende is aangetoond , dan bestaat die invloed uit een of meer 
werkingen van een of meer meteorologische factoren , zooals tempera- 
tuur, vochtigheid, enz. op het lichaam. Doch er kan van niets anders 
sprake zijn dan van den invloed dier verschijnselen , welke op het 
oogenblik heerschen en geenszins van nog komende verschijnselen. 
Daarom is het geheel onjuist om te spreken van de gevoeligheid van 
kinderen voor den komenden weêrstoestand en zij , die eenig verband 
zoeken tusschen de weêrsverschijnselen en de gemoeds- of lichaams- 
gesteldheid van den mensch, moesten niet den komenden maar den^ 
heerschenden weêrstoestand beschouwen. 
Daarmede is het niet gezegd , dat er geen verband zou bestaan 
tusschen het gedrag der schoolkinderen en de gedrags abnormaliteiten 
van volwassenen en het te verwachten weêr ; want het is het meest 
waarschijnlijk , dat een bepaalde weêrstoestand , welke op een bepaalde 
manier den mensch aandoet , ook door een bepaalden weêrstoestand 
gevolgd zal worden. Is het b.v. inderdaad waar , dat schoolkinderen 
rumoeriger zijn als er stormachtig weer op handen is, dan zetelt de 
oorzaak dier rumoerigheid niet in dat stormachtige weêr zelf maar 
in de daaraan voorafgaande verschijnselen. 
