342 
TE STEEK GEZOUTEN. 
zyn. Wat hieraan te doen? Op welke wijze het in de soep opgeloste 
zout weder daaruit te verwijderen? Zelfs in eene vergadering van 
de ondervindingrijkste huisvrouwen moest men hierop het antwoord 
schuldig blijven. Daarop kwamen de natuuronderzoekers die dames 
te hulp en toonden haar aan , hoe men het overtollige zout op hoogst 
eenvoudige wijze uit de soep kan verwyderen , zonder haar van hare 
overige waardevolle bestanddeelen te berooven. 
Onze lezeressen kennen zeker wel het perkamentpapier , dat in de 
provisiekamer gebruikt wordt tot het afsluiten van inmaakpotten. 
Dit papier nu is een uitnemend ontzoutingsmiddel , waarvan iedereen 
zich gemakkelijk door eene eenvoudige proefneming kan overtuigen. 
Nemen wij een vierhoekig stuk perkamentpapier , ongeveer zoo 
groot als een blad van een gewoon schryfcahier , en buigen wij de 
randen omhoog , zoodat daaruit een vierhoekig schaaltje ontstaat , 
waarvan wij , om er steun aan te geven , de 4 hoeken van boven 
met spelden vaststeken. We hebben nu een toestel, dat men in de 
wetenschappelijke wereld een »dialysator” noemt. In dit schaaltje 
van perkamentpapier gieten wij eene sterke zoutoplossing, dat is, 
gewoon zuiver water, waarin wij zooveel mogelijk zout opgelost 
hebben, en stellen het schaaltje in een klein plat vat, bijv. in een 
soepbord , dat tot de helft met zuiver water gevuld is. Proeven wij 
nu van tijd tot tijd van het water in het bord , zoo zullen wij be- 
speuren , dat het meer en meer een sterken zouten smaak krijgt. 
De zoutoplossing dringt door het perkamentpapier in het water, dat 
zich in het bord bevindt, terwijl daarvoor in de plaats zuiver water 
in het schaaltje treedt, eveneens door het papier heen. De inhoud 
van het schaaltje wordt dus ontzouten en dit proces duurt zoolang 
voort , totdat het water in het bord en dat in het schaaltje een even 
sterk zoutgehalte verkregen hebben. Laten wij aannemen , dat dit in 
een bepaalden tijd, bijv. in 2 uur, geschied is. 
Indien wij nu dezelfde proef nemen met eene suikeroplossing , 
zoo zullen wij zien , dat ook in dit geval de suiker door de wanden 
van het perkamentpapieren schaaltje naar buiten treedt , maar het zal 
veel langer duren , alvorens het water in het bord en dat in ons 
proefschaaltje even zoet smaakt , dat is , een gelijk suikergehalte heeft. 
Wij leeren daaruit, dat niet alle in water opgeloste zelfstandig- 
heden met hetzelfde gemak door tusschenschotten , gelijk het perka- 
mentpapier, naar buiten treden. Op ’t gebied der wetenschap wordt 
het doordringen van verschillende vloeistoffen door membranen of 
