340 
DISTILLEEREN EN KOKEN VAN METALEN IN GLAS. 
meermalen rechthoekig gebogen en van tweederlei dikte. Die met 
dunne wanden konden by herhaling veilig tot 1200°, die met dikke 
tot 1400° verhit worden. De lucht werd in de buizen tot zulk een 
lagen druk gebracht als noodig is voor het maken van kathoden- 
licht. By die verdunning en de genoemde hittegraden werden de 
wanden der buizen niet door de daarin verdampende metalen aan- 
getast. De buizen weerden hermetisch gesloten door geslepen plaatjes 
van kwartsglas, waarbij als kleefmiddel een mengsel van 2 dln. 
witte was en 1 dl. wolvet dienst deed. 
De tot verwarming dienende electrische oven bestaat in hoofdzaak 
uit een porseleinen cilinder, waar om in dier voege zeer dun platina- 
blik gewonden is, dat tusschen de afzonderlijke windingen ruimten 
blijven, ter breedte van eenige millimeter. Van boven en onder sluit- 
baar met mica-plaatjes, ten einde de luchtcirculatie te beletten, is 
de cilinder in verticalen stand verschuifbaar opgesteld in een stevig 
rek. Al naar de te nemen proeven wordt hij opgetrokken of neer- 
gelaten, zóó dat hij de kwartsglasbuis omhult. Een gemakkelijk regu- 
leerbare electrische stroom, die men door de platinaspiraal leidt, 
brengt de hitte voort, die zoo snel aan porselein en diens inhoud 
wordt afgegeven, dat weinige minuten voldoende zijn om de buis 
van kamertemperatuur tot aan 1400° toe op elke verlangdb tempe- 
ratuur te brengen. Men kan die zoo lang constant houden als men 
wil : de meting geschiedt door thermo-elementen. 
Het bovenstaande geeft eenigermate een denkbeeld van de ver- 
nuftige inrichting dezer proeven, die schitterend toelichten tot welke 
volkomenheid de chemische experimenteerkunst in den laatsten tijd 
gekomen is. Voor nadere bijzonderheden, die in een populair tijd- 
schrift als dit misplaatst zouden zijn, zij naar de uitvoerige ver- 
handeling van KRAFET in de Berichte verwezen (p. 1690 — 1754 van 
den loopenden jaargang). Alleen zij nog aangestipt dat de buizen, in 
weerwil dat de verschillen in temperatuur van naburige plaatsen 
(het boven- of het onderstuk stak buiten den cilinder uit in de 
koude lucht) 1000° en meer bedroeg, herhaalde keeren dienst konden 
doen. Natuurlijk moesten zy telkens zorgvuldig gereinigd worden 
wat, behalve met water en alcohol, met zoutzuur, salpeterzuur en 
zelfs koningswater geschieden kon. Kwarts wordt daardoor niet aan- 
getast. Aanraking met gloeiende metaaldampen deerde, gelijk reeds 
gezegd is, niet, doch oxydatie daarvan — bijgevolg luchttoetrede — 
moest vermeden worden, daar het kiezeldioxyde in de hitte zich 
