DISTTLLEEREN EN KOKEN VAN METALEN TN GLAS. 
347 
met metaaloxyden verbindt. Ook met alkaliën en gesmolten zouten 
mag het bij hooge temperaturen niet in aanraking komen. 
Een eerste reeks proeven had tot doel om ongeveer de tempera- 
turen te leeren kennen, die men telkens aan de lucht in den cilinder 
geven moest, teneinde in het daarin gedompelde buis-toestel ver- 
schillende elementen tot verdampen en koken te brengen. Krafft 
noemt dit eigenaardig de badtemperaturen. De proeven werden ge- 
nomen met kleine hoeveelheden (1 — 5 gram) van de volgende 10 
elementen: selenium, tellurium, cadmium, zink, antimonium, bismuth, 
lood, zilver, koper en goud, die fijn verdeeld in het kortste been 
van de omgekeerd ü-vormige buis kwamen. Deze werd dan snel 
leeggepompt tot daarin het groene kathoden-licht verscheen en ver- 
volgens de cilinderoven er over gestulpt. Zoodoende kon zich in' 
het bovengekromde deel der buis geen sublimaat vormen, maar eerst 
in het benedeneind van het langste been, dat buiten den oven uit- 
stekend door de lucht werd afgekoeld. 
Van de uitkomsten dezer proeven zij ’t volgende vermeld. 
Zink en cadmium bleken, gelijk te verwachten was, in het lucht- 
ledig gemakkelijk distilleerbaar. Bij een badtemperatuur van 430®, 
en zelfs reeds van 300®, sublimeerde het zonder smelting, merkbaar 
aan een ring die in het lange, afdalende been ontstond. Waar- 
schijnlpk zal dit ook nog wel bij lagere temperaturen gebeuren, wat 
niet onderzocht werd. In een tweede proef, waarin de badtemperatuur 
640° was, smolt het zink en kwam in regelmatig koken, waarbij 
onder het distillberen de getande randen gezien werden, aan grootere 
droppels in den spheroïdaalstaat eigen. In korten tijd kon aldus 
5 gram geheel gedistilleerd worden, onder achterlating van een zeer 
kleine ijzerhoudende rest. Met een grooter toestel van kwartsglas 
zou men op deze wijze het zink, zelfs bij kilo’s tegelijk, kunnen distil- 
leeren. Het cadmium vertoonde geheel dezelfde verschijnselen bij nog 
lagere warmtegraden, daar het bij een badtemperatuur van 322® reeds 
smolt en tusschen 448® en 474® onder regelmatig koken snel overging. 
Dat alles was in het doorzichtige kwartsglas gemakkelijk zicht- 
baar, vooral met behulp van een spiegeltje, dat schuins onder den 
oven werd geplaatst. 
Selenium distilleerde snel bij een badtemperatuur van 380®; tel- 
lurium sublimeerde langzaam bij 430®, smolt in iets hoogere hitte 
en kwam flink in de kook bij 550® C. 
