348 
DTSTILLEEKEN EN KOKEN VAN METALEN IN GLAS. 
Met het minder vluchtig lood werd de proef genomen in een 
buis met dikkeren wand. Het sublimeerde duidelijk bij 800° en toen 
de temperatuur hooger werd opgevoerd, kwam het gesmolten metaal 
bij 1100° in stormachtige beweging en distilleerde bij 1 180° in korten 
tijd over. Ook dit element zal men dus in kwartsglas, bij groote 
hoeveelheden tegelijk, best kunnen distilleeren. 
Veel minder vluchtig is het tin. Bp een ovenhitte van 1100° 
toonde het nog geen spoor van verdamping. Wel was het bij die 
hitte gesmolten en kwamen er groote bellen in, die bij het bersten 
fijne tindroppels tegen den glaswand slingerden. Doch van een beslag 
in de langere buis was geen sprake. 
Daarentegen was antimonium niet moeilijk te sublimeeren. Bij 
605° was het beslag nog gering, doch overvloedig bij 670° en tusschen 
775° en 780° kon het snel gedistilleerd worden. Eveneens lukte 
dit, schoon bij hoogere hitte, met bismuth, dat eerst bij 540° een 
beslag gaf, bij 930° in fijne droppels gezien werd en bij ruim 1000° 
onder hevig koken overgjng. 
Het zilver toonde sporen van verdamping toen het begon te 
smelten, ’t geen in de dikwandige buis bij 970° gezien werd. Een 
duidelijke spiegel werd waargenomen, toen 1090° bereikt was. Even- 
wel kon zelfs bij 1229°, toen de proef werd gestaakt, nog niet van 
een eigenlijke distillatie gesproken worden. De proef werd herhaald 
met 9,2 gram door electrolyse bereid zilver. Hiervan ging, hoofd- 
zakelijk in de laatste 11 minuten, bij temperaturen van 1315° — 
1340°, 7 pet. over. Mitsdien zou in ongeveer twee uur de geheele 
hoeveelheid vervluchtigd zpn , zoodat men mag aannemen , dat bij 
1400° — een hittegraad met den toestel nog te bereiken — ook 
het zilver vlot te verkoken is. 
Minder vluchtig dan het zilver is het koper , waarvan het eerste 
zwakke beslag in het lange been der buis bij 1090° werd waarge- 
nomen, nadat bij 1080° de smelt-temperatuur overschreden was. De 
proef werd voortgezet tot 1316°. Er was toen wel is waar een 
spiegel verkregen, die, onder de loupe bezien, uit zeer kleine drop- 
pels bleek te bestaan , maar deze was merkbaar zwakker dan van zilver , 
onder dezelfde omstandigheden verkregen. Om in ’t luchtledig koper 
te verkoken zou men, volgens krafft, een toestel moeten maken 
waarin 1500° — 1600° te bereiken is, wat nog wel uitvoerbaar schijnt. 
Nog moeilijker dan koper verdampt goud. Voor de proef werd 
0,7 gram gouddraad genomen. Bij 1180° werd het dun vloeibaar en 
