350 
DTSTILLEEREN EN KOKEN VAN METALEN IN GLAS. 
meten en tegelykertijd de daaraan beantwoordende kookpunten afge- 
lezen. Dit geschiedde daarom, omdat, gelijk krafft vroeger gevonden 
had {Ber. d. D. Chem. Ges. 1899, bladz. 1623), in het ver gedreven 
luchtledig van het kathodenlicht het kookpunt eener vloeistof af- 
hangt van de hoogte der kolom boven haar door haar eigen damp 
gevormd. De invloed daarvan is grooter, naarmate het moleculair- 
gewicht der stof hooger is. 
Die afhankelijkheid wordt door krafft daaruit verklaard , dat een 
vloeistof ook in een zeer ver gedreven luchtledig toch in waarheid 
nog niet in een volledig vacuum kookt, maar onder den druk van 
haar eigen verzadigden damp. En aangezien in de nabijheid van het 
absoluut luchtledig de geringste drukvermeerdering het kookpunt 
sterk verhoogt , moet dit zeer merkbaar worden , wanneer men de 
dampzuil boven de ziedende vloeistof door uitwendige verhitting 
der kookhuis gelegenheid geeft, al hooger en hooger op te klimmen. 
De eerste proeven, ter bepaling van kookpunten in vacuo met 
wisselende damphoogten, werden genomen met cadmium, waarvan 
22 gram in de buis kwam. Er werden drie bepalingen verricht, die 
hoofdzakelijk tot doel hadden om zich te overtuigen , dat terwijl 
men de badtemperaturen snel deed rijzen, de kookpunten niettemin 
maar weinig klommen. Iets moest dit laatste toch het geval zijn. 
Want ook in den tijd dat de oven zijn stand behoudt ten opzichte 
van de buis , zullen in deze laatste de dampen toch al hooger en 
hooger opklimmen , als de toenemende badtemperatuur een steeds snel- 
lere verkoking teweeg brengt. 
Zooals KRAFFT nu in een graphische teekening doet zien , klommen 
de bad-temperaturen in de eerste proef, (elke proef duurde 12 
minuten) bij een gemiddelde damphoogte van 6 c.M. van 462® — 540o, 
terwijl de kookpunten slechts van 425^ — 450o toenamen. Gedu- 
rende de tweede bepaling, waarbij de cilinderoven zooveel hooger 
opgewonden was, dat de dampen het nu tot 9 a 10 c.M. hoogte 
konden brengen, rees de badtemperatuur van 490® — 582® en de 
kookpunten van 435® — 470®. Eindelijk in de derde bepaling, bij 
een damphoogte van 13 — 14 c.M., klom de badtemp. van 485® — 
590® en de kookpunten slechts van 430® — 485®. 
Ook van zink (20 gram , zoo zuiver als het in den handel komt) 
werden drie bepalingen gedaan , doch ditmaal de badtemperatuur , 
gedurende de 8 — 10 min. die elke proef duurde, geheel constant 
