358 
KRACHT NAAR KRUIS VOOR ALPENBLOEMEN. 
Van welken aard de grond ook zij , onverschillig uit welke bestand- 
deelen de voedende bodem besta , of hy uit klei of leem of zand of 
veen of grint , uit fijn stof of uit grof steenpuin zij gevormd , 
steeds heeft hij dan alleen als voedingszouten leverende bodem voor 
de plant eenige beteekenis, wanneer de tusschenruimten der afzonder- 
lijke samenstellende deelen gedurende den tijd , waarin de plant werkt 
aan de vorming van organische stoffen , met vloeibaar water zyn 
gevuld. Dat water wordt daar door de adhaesie aan de oppervlakken 
der kleine deeltjes aarde vastgehoudeu , en men moet zich ieder 
korreltje aarde met een aangehechte laag water overtrokken denken , 
terwijl de minerale voedingszouten , in opgelosten toestand in het 
water aanwezig, nog sterker worden vastgehouden door de absor- 
beerende aarde , over wier kleinste deeltjes zij een uiterst dun over- 
trekje vormen. 
De groeiende plant nu oefent door de zich tegen de aardedeeltjes 
dringende en daartegen rustende plantencellen een sterke zuiging uit, 
waardoor de voedingszouten , juist in dien graad van concentratie als 
de plant behoeft , door haar worden opgenomen. 
Ook de overgang der voedingszouten uit de aarde naar het bin- 
nenste der plant heeft weer alleen plaats, als het water er zijn hulp 
bij verleent, het water, dat ook deel uitmaakt van den inhoud der 
cellen en waarmee tevens de celhuid , waar doorheen de opzuiging 
geschiedt , volkomen is gedrenkt. 
De fijne buisjes van de zuigcellen, die zich als zeer dunne haartjes 
voordoen , de wortelharen dus , functionneeren steeds als in verstandig 
overleg met andere deelen der plant, die, boven de aarde in de lucht 
zich bevindend , in staat zijn , het verbruikte water weer in damp- 
vorm af te geven aan de lucht. Planten , die langs dien weg , den 
weg der bladeren , veel vocht verliezen , moeten ook steeds voor vol- 
doende aanvulling zorgen , opdat de verdamping geregeld kunne 
plaats hebben , want zonder haar zou het geheele bedrijf binnen in 
de bebladerde plant moeten stilstaan. 
De wortels kunnen dan ook, als het noodig is, in hunne werk- 
zaamheid der opneming van water door bladeren en takken worden 
gesteund , die , als de nood dringt , toegangspoorten kunnen worden , 
waardoor de plant rechtstreeks uit de lucht het atmosferisch water 
tot zich nemen kan. Sommige planten zijn daarvoor prachtig inge- 
richt met groefjes en gootjes in de bladeren , waar krachtige zuig- 
cellen zich hebben ontwikkeld, en waar het water soms op allermerk- 
