364 
KRACHT NAAR KRUIS VOOR ALPENBLO EMUN. 
achtige en andere , die zijdeacbtige stof hebben gekozen ; deze dragen 
een wollige, gene oen viltige beharing; de haren zijn ééncellig soms 
en meercellig een anderen keer ; ze kunnen zijn vertakt en bundel- 
vormig , stervormig , vlokkig en wat niet al meer ; maar altijd zijn 
die plantenbaren of trichomen , die ter beschutting dienen en die op 
transpiratie en temperatuur een regelende werking oefenen , met lucht 
gevuld; hun droge weefsels en de daardoor orasloten lucht zijn daar- 
door H best in staat , het saprijk onderliggend plantenweefsel doel- 
matig te beschermen. 
Buiten het haren pakje is er nog iets anders, dat als beschuttings- 
en verwarmingsmiddel vooral bij Alpenplanten optreedt. Het is de nog 
altijd vrij raadselachtige stof, die men anthokyaan heeft genoemd. 
Zij komt in bloemen, zoowel als in bladeren voor, kan zich in roode, 
blauwe en violette tinten voordoen , maar is nooit groen ; meestal 
vertoont zij zich als roode kleur. 
Dit anthokyaan kan licht- in warmtestralen omzetten , en in het 
warme roode jurkje zien wij bij ons de lintbloempjes gehuld van 
madeliefjes , die in ’t najaar nog hun bloei niet staken ; verder de 
jonge knopjes van Vergeet mij -nietjes , de later groene bladeren van 
veel kiemende planten en den herfsttooi van de meeste onzer boomen. 
Daarbij oefent het anthokyaan ook nog een beschuttende werking uit 
op het chlorophyl , dat door al te sterk licht schade lijdt , en ’t 
schijnt bij het vervoer der stoffen in de plant beschermende dekkleeden 
uit te spreiden, als om de plant in de perioden van bewegelijkheid 
der sappen tegen ongunstige invloeden te beveiligen. 
Als in de lente de bladknoppen van onderaardsche wortelstokken 
en bollen of van bovenaardsche takken zich beginnen te ontwikkelen 
en de voedingsstoffen , in den vcrigen zomer bereid , zich naar de 
jonge bladeren der knoppen bewegen , om daar voor den verderen 
groei te worden gebruikt, dan zijn die knoppen en die jonge blade- 
ren in zeer veel gevallen rood of violet getint. Later, als het ver- 
voer is afgeloopen en de volwassen bladeren zelf kunnen function- 
neeren , komt het bladgroen voor den dag , en ’t anthokyaan trekt 
heel bescheiden zich terug. 
Wanneer echter in het najaar tegen den tijd, dat de bladeren hun werk 
zullen staken , de er nog in overgebleven bruikbare stoffen naar takken 
en stam of naar knollen en wortelstokken zullen weggevoerd worden , 
om voor later in voorraad te worden gehouden , gaat het chlorophyl in 
een gele kleurstof over, waarbij zich allerlei roode en violette tinten 
