KKACHT NAAR KRUIS VOOR ALPKNBLOEMEN. 
367 
gevaren van het Alpenland het hoofd te bieden. Zij als de kostbaarste , 
de edelste deelen der plant , kunnen ’t zich natuurlijk gracelijk laten 
aanleunen , dat stammen , takken , bladeren voor hen arbeid verrich- 
ten , maar toch laten zij niet lijdelgk wind en weder op zich in werken. 
Wp zagen , hoe haar sluittoestelletjes actief en zorgzaam steeds erop 
bedacht zijn , ’t stuifmeel en den honig voor gevaar te beschutten , 
hoe de omwindsels en de kelken mede vaak niet in bewegelijkheid 
voor de kroonbladeren onderdoen, en hoe door buiging van de sten- 
gels en de stelen bloemenkinderen zich van vocht en kou en andere 
gevaren afwenden. 
Eén actie van de bloeiende plant is er intusschen nog , die we- 
gens den aard van ’t weêr op hooge hoogten , juist in H bergland 
meer dan elders toegepast moet worden. Wij weten , dat bij planten 
met tweeslachtige bloemen , die dus stuifmeel vormen en van stam- 
pers zijn voorzien , het streven der planten gericht is op het teweeg- 
brengen van kruisbestuiving , zoodat de eigen stampers niet met 
eigen stuifmeel worden bevrucht , maar met het pollen uit andere 
bloemen, met vreemd stuifmeel dus, dat door gewiekte boodschappers 
of door den wind te rechter tijd moet worden aangevoerd. 
Autogamie , dat is bestuiving met het eigen pollen , is een zaak , 
waartoe de planten slechts noode besluiten, en waartoe zij slechts in 
die gevallen overgaan , als kruisbestuiving uitgesloten schijnt. Nu is 
’t gevaar voor dit laatste niet gering daar in ^t gebied der moedige 
Alpenbloemen , die met zooveel bezwaren moeten worstelen. 
Hoe lang moet daar het stuifmeel niet vaak wachten op een paar 
zonnige , droge uren , waarin bijen en vlinders zullen komen , om 
’t pollen af te halen en ’t op de stempels van andere bloemen over 
te brengen ! Dagen , weken zelfs van den korten zomer gaan dan in 
afwachting voorbij. Bloemen, die uitstekend op insectenbezoek waren 
ingericht , blijven in die gevallen met haar aangerichte tafel wachten 
en wachten , maar ze passen daarbij wel op , dat de honig- en de 
stuifmeelgerechten niet bederven , want rustig houden zich de bloemen 
gesloten. De groei der plant schrijdt ondanks het slechte weêr langzaam 
voort ; als maar de temperatuur het toelaat , wordt het stempelweefsel 
kleverig en geschikt, om stuifmeel te ontvangen, rijpen ook de 
meeldraden en doen hun helmhokjes openspringen. Als dan nog steeds 
geen zonnestraal door de wolken breekt, en ’t maar onafgebroken 
blijft regenen , zooals op zooveel Augustusdagen ’t geval kan 
zijn , dan gaat de bloemenpoort soms in ’t geheel niet open , en in 
