374 
BENIGE TIJGERSOORTEN VAN DEN INDISCH EN ARCHIPEL. 
Er is , dunkt mij , geen twijfel aan of de heer de brüyn kops 
bedoelt hier Felis pardus en de zwarte variëteit, Leopardus variegatus. 
Nemen wg derhalve aan , dat de Panter ook op Sumatra voorkomt , 
dan valt er des te meer voor te zeggen om de door schlegel aange- 
nomen kwalificatie Javaansche te laten vallen en hem , in navolging 
van dr. snelleman , dr. hagen en dr. mohnike, eenvoudig Panter 
te noemen. ^ 
De Panter bereikt eene lengte van 2 a 2.40 M. volgens brehm. 
De kop is klein en lang, de hals lang, de romp zeer gestrekt; de 
staart is minstens even lang als de romp ; de pooten zijn kort en 
krachtig en met zeer sterke klauwen gewapend. De grondkleur van 
de huid is donker leemgeel , de onderdeelen en de binnenzyden van 
de ledematen zpn grijsachtig of geelachtig wit. De vlekken , die 
ringen vormen , zijn zwart , in het midden (wat men den hof der 
ringvlek noemt) bruinachtig geel. Daar de donkere vlekken klein 
zijn en zeer dicht bij elkander zijn geplaatst, verkrijgt de geheele 
^ Zooals men ziet is het laatste woord over de verspreiding van dezen Panter nog 
niet gesproken, en op gevaar af de kwestie nog ingewikkelder te maken, zie ik mij 
echter verplicht de aandacht te vestigen op de vraag of Felis pardus ook op Timor 
kan voorkomen. 
Het is mij zeer wel hekend, dat het wetenschappelijk onderzoek van Timor tot nog 
toe geen ander dier van het geslacht Felis heeft opgeleverd dan Felis megalotis en ik 
weet ook dat MüLLER waarschuwde tegen de berichten van het voorkomen van ver- 
schillende kattensoorlen , waarvan de bosschen van Timor zouden wemelen. 
Maar als men nu leest, in de reeds eenmaal door mij vermelde herinneringen van 
een Duitscher, oflBcier in het Indisch leger,* dat hij op Timor eene ontmoeting had 
met een grooten tijger, dien hij Jaguar noemt; als hij daarbij zelfs de lengte vermeldt 
van het geschoten dier {negen voet) en de kleur (donker bruin met ztoarte vlekken ) ; 
als men daarbij verneemt, dat de dokter, die destijds op het fort was, zeer verheugd 
was dat hij de huid van dit dier ten geschenke kreeg; en als men ten slotte leest, 
dat de schrijver het geschoten dier kende van West-Java, dan gaat men toch na dit 
alles zich afvragen: Js het aannemelijk dat die oflBcier, die op Java, Sumatra en Borneo 
was geweest, zich zóó zou kunnen vergissen, of in staat zou zijn zoo te borduren? 
Ik kan zoo iets moeilijk aannemen en besloot het mede te deelen , in de hoop dat 
door meer ruchtbaarheid aan de zaak te geven wij achter de waarheid zullen 
komen. 
Bedoelde offlBcier was bevelhebber van het fort ; hij vermeldde het jaar niet en de 
eenige aanwijzing is deze, dat zekere heer VAN HULST toenmaals plaatsvervangend 
resident was, daar de resident met verlof was. Indien de naam van den dokter bekend 
ware, die de „Jaguar-huid” cadeau kreeg, zou het raadsel waarschijnlijk zijn optelossen. 
* E. V. BARFüs „Kriegsfahrten”. 
