EEN HAGEDIS, DIE BLOED UIT DE OOGEN SPUIT. 
403 
vier uren later dr. eischer toonde , weder drie bloedstralen uit zyn 
oogen spoot. Een ander exemplaar, dat ik den 2den Juli ving, had 
zeker op dezelfde nianier gehandeld , want zpn kop was geheel met 
bloed bevlekt toen ik het ving. Ik geloofde toen dat het gewond was. 
Dit alles komt mij zóó zonderling voor, dat ik u het dier levend 
toezend. vérnon bailey. 
Na zijne aankomst werd het exemplaar dikwijls aangevat , zonder 
dat er een spoor van bloed spuiten te zien was , tot het eindelijk , in 
het begin van Augustus , de ietwat ruwe behandeling , aan welke 
dr. HAY hem onderwierp , op de vermelde wijze strafte. Wij laten 
hier volgen wat dr. hay daaromtrent vertelt: 
»Omstreeks den Isten Augustus was de hagedis aan het vervellen; 
het proces scheen mij toe langzaam en moeielijk te verloopen, om- 
dat de huid droog was. Eens op een dag viel het mij in , dat het mis- 
schien gemakkelijker zou gaan als ik het dier liet baden. Ik haalde 
dus een waschkom en wierp het dier in het water. Zonder twijfel 
was de eerste verrassing aan de zijde van de hagedis; maar des te 
grooter was de mijne , toen plotseling op den eenen kant van de 
waschkom een aantal roode stipjes verschenen , die oogenschijnlijk 
bloed waren. Snel was een microscoop gehaald en werkelijk bleek het 
bloed te zijn. 
De zaak werd nu interessant! Van waar het bloed eigenlijk kwam , 
kon ik niet ontdekken, omdat alles zoo snel en zoo onverwacht was 
gegaan , doch naar alle waarschijnlijkheid kwam het uit de oogstreek. Er 
scheen een vrij groote hoeveelheid bloed uitgespoten te zijn , want aan de 
wanden van de kom en aan den muur daar naast telde ik 90 kleine vlekjes. 
Den volgenden dag overlegde ik met dr. steyneger of het raad- 
zaam was het dier weder in het water te werpen , om eene poging 
te doen te ontdekken van waar het bloed kwam. Wij vreesden echter 
dat zooveel bloedverlies het dier te zeer zoude verzwakken en dat 
het beter zou zijn het een dag rust te geven. Terwijl wij daarover 
spraken , nam ik de hagedis op , tusschen duim en vinger , haar met 
den wijsvinger over de hoorns strelend. Plotseling werd er bloed 
tegen mijn vinger gespoten en een gedeelte daarvan liep langs den 
hals van het dier. Dit bloed kwam rechtstreeks uit het rechteroog; 
het werd achterwaarts gespoten en kwam , naar alle berekening , 
uit den buitensten ooghoek. Het was on mogelijk vast te stellen hoe- 
veel bloed er uitgespoten was , maar ^4 van een theelepeltje zal het 
