PARTHENOGENESIS BIJ TARAXACUM OFFICINALE. 
c. RAUNKi^ii heeft ontdekt, dat de gewone paarde-bloemen zonder 
bevruchting zaad kunnen geven en , zoover hij kon nagaan , ook 
nooit bevruchting hebben. Zij bezitten of geen , of loos stuifmeel , of 
schijnbaar vruchtbaar pollen, dat echter op de stempels nooit ontkiemt. 
Toch ontwikkelt zich, volgens oudere onderzoekingen van schwere, de 
eicel op de gewone wijze tot een kiem. De proef is gemakkelijk te 
herhalen ; men snijdt van een bloemhoofdje , vóórdat de bloemen zich 
openen en vóórdat de meeldraden openspringen, alle bloemkronen geheel 
af, zoodat bevruchting volkomen onmogelijk is. Dit hindert het uitgroeien 
en rijpen der vruchten en zaden (afgezien van het vruchtpluis) vol- 
strekt niet ; ook blijkt het zaad bij uitzaaien even goed kiembaar te 
zijn als normaal zaad. Dit verschijnsel vond r. zoowel by de ver- 
schillende Deensche ondersoorten als bij soorten uit Zuid-Europa , 
Centraal-Azië , enz. ; het schijnt dus voor het geheele geslacht te gelden. 
In dit opzicht komt dus Taraxacum overeen met Gnaphalium alpinum , 
Thalictrum purpurascens en verschillende soorten van Alchemilla. 
Het is zeer merkwaardig , dat een plant zonder bevruchting zoo 
vlijtig door insecten bezocht wordt en , door het omkrullen harer 
stempels, daarenboven nog voor — geheel nuttelooze — zelfbestuiving 
zorgt. Haar geheele bloei is volkomen overbodig. 
Iedereen kent verschillende typen van paarde-bloemen , b. v. met 
breede bladeren op weilanden , met fijn slippig loof op drogen heide- 
grond. Ook de buitenste schutblaadjes van het omwindsel bieden 
verschilpunten ; nu eens teruggeslagen , dan weer uitstaande , dan 
weer opwaarts gericht. Eindelijk is het stuifmeel nu eens aan- dan 
weer afwezig. Ook kan de kleur der bloemen meer roodachtig geel 
zijn. Al deze typen zijn by uitzaaien constant en onderling goed 
gescheiden , niet door overgangen verbonden. Het zijn dus goede 
elementaire soorten , die echter klaarblijkelijk na het verlies der be- 
vruchting en dus langs vegetatieven weg ontstaan zijn , evenals de 
soorten van vele zwammen , van galvormende insecten , enz. {Botanislc 
Tidsskrift , BI. 25, 1903). 
D. V. 
