16 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
opnoemen, maar daarbij blijk geeft geen voorstelling te hebben, hoe zulk een 
plant of bloem of vrucht er uitziet , treft op examens zeer sterk en geeft geen 
hoogen dunk van het onderwijs of van de eigen studie. 
liet aansporen tot eigen onderzoek is steeds een zeer moeilijke zaak, uiterst 
tijdroovend en de schijn, dat men langs een anderen weg zijn doel veel sneller 
en veel gemakkelijker bereiken kan, is er steeds tegen. De schrijver heeft, overal 
en zooveel als zulks in een boek en zonder het levend woord mogelijk is, 
getracht in deze richting invloed op zijne lezers uit te oefenen. 
Het boekje behandelt zijn stof in drie deelen: de morphologie en biologie, de 
systematiek en de physiologie. 
De morphologie en biologie bespreken de verschillende organen, als bladeren, 
stengels, wortels, bloemen en vruchten, in hoofdzaak in aansluiting aan de 
methoden, die thans daarvoor algemeen bij ons middelbaar onderwijs gevolgd 
worden. Dientengevolge kan het gebruik ook op die scholen worden aanbevolen, 
waar, omtrent de bovengenoemde hoofdpunten, een andere opvatting gehuldigd 
wordt dan die van den schrijver. 
De afdeeling over de systematiek is zeer kort en geeft in een 1 6-tal blad- 
zijden eenige denkbeelden omtrent het kunstmatig stelsel en de beide zooge- 
noemde natuurlijke stelsels, die thans het meest algemeen gevolgd worden, die 
van EICHLEK en van englek. In een behandeling der afzonderlijke groepen en 
familiën wordt niét getreden. 
In de Physiologie geeft de schrijver eveneens een zeer kort overzicht van de 
hoofdverrichtingen van het plantenleven. Deze zijn op een 30-tal bladzijden samen- 
gevat en door een zevental figuren opgeluisterd. Het doel is klaarblijkelijk hier- 
van niet meer te behandelen, dan wat noodig was in aansluiting en tot ophel- 
dering van wat in de Morphologie besproken werd. 
Uit een en ander volgt, dat de Morphologie en Biologie den hoofdinhoud vormen. 
Aan deze afdeeling zijn omstreeks 200 bladzijden en 80 figuren gewijd. 
Onder de figuren vindt men eenige oude bekenden, maar ook een groot aantal 
die aan nieuwere bronnen ontleend zijn. 
D. V, 
