20 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAT), 
ontledingen. Zoo b. v. , gelijk reeds gore vond , ontleedt het water in de kou , 
onder vorming van jood waterstof en joodzuur. Zilver, ijzer en magnesium wor- 
den bij lOOo niet aangetast. 
Uit de analyse volgt met zekerheid de formule I Flg en de quintivalentie van 
het jodium {Compt. Rend., 136, 563). R. s. TJ. M. 
Dagboek van Lavoisier. — Het laboratorium-journaal van haren eersten 
echtgenoot werd door Mevrouw rumfort vermaakt aan arago. Doch na diens 
overlijden vond men van de veertien slechts dertien deelen terug. Het ontbre- 
kende, het 2e deel der reeks, langen tijd zoek, is nu terecht; het was door 
ARAGO ten geschenke gegeven aan de bibliotheek van Perpignan. 
Berthelot heeft nu zijn werk over de handschriften van lavoisier kunnen 
afwerken. De inhoud van dit tweede deel is niet zoo belangrijk als dat van het 
eerste en derde deel. De gewichtigste daarin beschrevene proeven betreffen de 
verkalking van lood en tin in gesloten vaten. {Compt. Rend., 135, zitting van 13 
Oct. 1902). R. s. TJ. M. 
PLANTKUNDE. 
Plasma-verbindingen tusschen opperhuidscellen en de sluitcellen der huid- 
mondjes zijn in het algemeen niet bijzonder gemakkelijk zichtbaar te maken, 
Kohl vond in Aneimia Rhyllitidis hiervoor een zeer geschikt materiaal. De huid- 
mondjes liggen hier, zooals bekend is, in het midden der opperhuidscellen en zijn 
van zeer eenvoudigen bouw; de waarneming wordt noch door de kromming der 
wanden , noch door lijsten noch door den inhoud der aangrenzende cellen ge- 
hinderd. Men fixeert de afgescheurde opperhuid eenige uren lang in een oplossing 
van 0,5 pet. jodium en 0,5 pet. joodkalium in water en laat dan omstreeks 12 
uren in zwavelzuur (1 : 2,5) opzwellen, waarna de plasma-verbindingen zich 
door methylviolet laten kleuren en daarbij zeer duidelijk worden. {Beihefte z. 
Bot. Centralbl. Bd. XII, Heft 3, 1902, p. 343). D. V. 
Bestuiving zonder bevruchting kan in vele gevallen gevolgen hebben, zelfs 
als men op een stempel stuifmeel van soorten van andere familiën brengt. Mas- 
SART heeft dit bij pompoenen onderzocht. Stuifmeel van andere Cucurbitaceeën 
is niet zelden oorzaak dat het vruchtbeginsel een tijdlang doorgroeit en niet 
afvalt, ook als er geen zaden bevrucht worden. Men kan zelfs eenerzijds op den 
stempel het stuifmeel der soort en aan de andere zijde vreemd stuifmeel brengen 
en daardoor een eenzijdigen groei van het vruchtbeginsel bewerken, ofschoon 
deze proef niet altijd gelukt, daar de stuifmeelbuizen in hun richting niet be- 
perkt zijn tot de zijde van den stempel, waarop de korrels gebracht werden. 
Zelfs fijn gewreven stuifmeel kan aan een stamper den vereischten groeiprikkel 
