WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
43 
De tabel bevat 76 elementen, waaronder voor 'teerst radium is opgenomen 
met de door mevrouw curie berekende waarde; Ra = 225. Dit is vlug genoeg 
en de min of meer officiëele inschrijving had te eerder achterwege kunnen 
blijven, omdat heel weinig chemici van dit cijfer practisch nut zullen hebben. 
Van antimonium is 't atoomgewicht van 120^ tot 120.2 verhoogd, wat een 
middelwaarde is van ’t vroeger aangenomene, de bepalingen van cooke en sCHNEI- 
DER en de laatste van friend en smith. Ook palladium onderging een verhoo- 
ging , van 106 op 106.5; eveneens selenium van 79.1 op 79.2; tin van 118.5 
op 119 en germanium van 72 op 72.5. 
Verlaagd zijn daarentegen de atoomgewichten van zirconium van 90.7 tot 90.6 
en van uranium van 239.5 tot 238.5. Dit laatste op grond van het jongste 
onderzoek van richard en merigold. 
De op karton gedrukte tabel is voor 40 Pf. te koop bij PRiEDLaNDER & s. te 
Berlijn; bij 10 of meer exemplaren tegelijk voor den hal ven prijs. a?. D. 
Ges. 36, 5). R. s. tj. m. 
Is iso-kaneelzuur verschillend van allo-kaneelzuur ? — Men maakt er der 
stereochemische theorie een verwijt van , dat zij slechts twee isomere kaneel- 
zuren doet verwachten, terwijl er feitelijk drie zouden zijn. 
Vooral een in 1901 verschenen verhandeling van a. michael {Ber. 34, 3640) 
scheen voor ’t bestaan van iso-, naast het meer stabiele allo- en het lang be- 
kende gewone kaneelzuur te pleiten. (Zie: Jaarg. 1902, Bijblad 20). 
Een nieuw onderzoek van c. liebermann , in samenwerking met b. halvorsen 
verricht, maakt het afzonderlijk bestaan van het iso-zuur, dat mogelijk slechts 
een verontreinigd allo-kaneelzuur is, twijfelachtig. 
Een hoofdargument van michael w^ de groote oplosbaarheid van zijn iso- 
kaneelzure baryt in methylalcohol (1 dl. in 0,3 dln. C H 3 OH), waarvan allo- 
kaneelzure baryt 38 dln. vereischt. L. en H. , die over 2^2 kilo olieachtige zuren 
uit coca-alcaloïden beschikten, waarin de kaneelzuren, met benzoëzuur, enz., 
voorkomen, maakten daarvan barytzouten. Het bleek hun nu: 1” dat één gew. dl. 
zorgvuldig gezuiverd allo-kaneelzure baryt reeds in 5,4 gew. dln. methylalcohol 
oplost, d. i. in slechts V 7 van de hoeveelheid, die michael opgeeft. Onzuiver allo- 
kaneelzure baryt (opzettelijk verontreinigd met 9 pet. benz. en 9 pet. kaneelz. 
baryt) loste reeds in 2.4 dln. methylalcohol op, wat de groote oplosbaarheid van 
iso-kaneelz. baryt volgens michael reeds veel nader komt. 2^ Als uit de baryt- 
zouten het zuur vrij gemaakt werd, dan bleken de smeltpunten daarvan lager, 
(tusschen 30o en 6O0) naarmate zij uit onzuiverder allo-kaneelzuur bestonden. 
En nu geeft michael voor iso- het smeltp. 37 ^, voor allo-kaneelzuur 680 op. 
L. en H. vermoeden daarom dat michael’s iso- onzuiver allo-kaneelzuur was. 
1 O = 16 , wat ook voor de volgende opgaven geldt. 
