54 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Maar uit een praktisch oogpunt beschouwd is zij uiterst schadelijk, daar zij de 
geheele oogst kan doen mislukken. 
De door müller ontdekte parasiet is een ascomyceet, van de familie der 
Pezizaceeën en behoort tot het geslacht Pseudoppziza. Als soortsnaam stelt 
muller voor P. tracheiphila. Want het meest kenmerkende van dit gewas is, 
dat het bij voorkeur in de houtvaten leeft, waar zijn hyphen een gereeden weg 
vinden om zich, langs de nerven, over het blad te verspreiden. Enkele malen 
treft men in een zelfde vat twee of meer schimraeldraden aan, meest slechts 
een enkelen. Hier en daar gaan de hyphen naar buiten, dringen door het weef- 
sel en de opperhuid te voorschijn en snoeren Botrt/iis-soYxmge conidiën af, of 
ontwikkelen apotheciën met asci en paraphysen. {Schioeiz. V ersuch-mnslnlt für Obst- 
bau in Wddenswptl ^ Ce7itrcdbl. j. Bakteriologie^ 1908, Bd. X, Heft). D. V. 
PHYSIOLOGIE. 
Al bi nisme en doofheid. — Zimmermaxn nam een bijna witten fox-terrier 
waar, die, evenals andere albino’s van honden en katten, aangeboren doofheid 
vertoonde. Het dier was intelligent, maar reageerde volstrekt niet op fluiten, 
roepen, of geluiden van andere dieren en liet slechts zelden zijn stem, welke 
meer op huilen dan op blaffen geleek , hooren. De hond bewoog zijn ooren 
levendig, maar onjuist; de andere lichaamsbewegingen waren normaal, evenals 
de huidgewaarwording , de functies der inwendige organen, het gezicht, de 
smaak en de reuk. 
De iris was lichtblauw , het tapetum geelrood , ventraal van de papilla bruin- 
rood. {Oest. Monalschr. f. Thierheilk. , 1902, 529). A. S. 
X-stralen en Infusoriën. — Joseph en provacek toonden aan dat X-stralen 
bij Paramoecimn de frequentie der pulsaties van de contractiele vacuolen vermin- 
deren, evenwel slechts voorbijgaand. Laat men op Pnramaeciums X-stralen in- 
w'erken, waarbij de buis voor een gedeelte met lood bedekt is, dan bewegen 
alle dieren zich naar dat gedeelte en hoopen zich daar op. Die organismen heb- 
ben dus ten opzichte der Röntgenstralen een negatief tactisme, waardoor zij 
zich uit het door die stralen beheerschte gebied naar een beschaduwde plaats 
kunnen begeven. {Zeitschr. f. ally. Phys., I, 42, 1902). a. s. 
DIERKUNDE. 
De oorsprong der gepaarde ledematen der gewervelde dieren. — Over dit 
veel overdachte onderwerp heeft bashford dean nog eens zijn meening ten beste 
gegeven en wel voornamelijk op grond van nieuwere palaeontologische vondsten. 
De bouw der palaeozoïsche haaien pleit ten sterkste voor de zoogenaamde thacher- 
