5Ö 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
teelt is al heel eenvoudig. In den nazomer worden de slakken in groote hoeveel- 
heden verzameld en in zoogenaamde slakkentuinen gezet. Deze moeten zoo gelegen 
zijn, dat de slakken niet kunnen wegkruipen. Vandaar dat men ze bij voorkeur 
op eilandjes houdt, die in meren of groote vijvei'S gelegen zijn. De slakken wor- 
den gevoerd met groote hoeveelheden salade, kool of klaver. Overigens worden 
ze aan hun lot overgelaten. Alleen moet tegen den winter, zoodi*a de slakken 
hun huis sluiten om in den bodem te kruipen, hei slakkenpark met een 
10 c.M. hooge laag mos worden bestrooid. 
Tegen het eind van Oktober worden zij dan verzameld, gesorteerd en in voret- 
vrije kelders bewaard op groote rekken en naar behoef in vaten van elk tien- 
duizend stuks meest naar Oostenrijk en Italië, maar ook naar Zuid-Duitschland 
geëxporteerd. Weenen neemt enorme hoeveelheden slakken: in vroeger jaren , 
^zoo wordt gezegd, gingen ze bij scheepsladingen uit de buurt van Nieuw-Ulm 
naar Weenen Parijs verbruikt jaarlijks ongeveer een millioen kilogram slakken. 
Het was te wenschen, dat deze gemakkelijke kuituur meer algemeen beoefend 
werd. {^AUgern. Fischereizeitung , 1903, No. 6). H. C. R. 
A N A T O M 1 E. 
De oppervlakte der kleine hersenen. — Kreuzfdchs berekende uit een cou- 
pen-sei*ie, door middel van projectie der omtrekken en van een curveometer, dat 
de totale oppervlakte der kleine hersenen van den mensch 84- 246 m M.'^ bedraagt, 
waarvan 16.344 m.M.“ op de vrije en 67.902 m.M.'^ op de in de diepte liggende 
oppervlakte komt. Het aantal PURKiNJE’sche cellen bedraagt ongeveer 14.237.674. 
[Arb. a. d. neurol. Inst. Wien. IX, I9ü2). A. S. 
De ontdekker van de celkern. — Bolsius (gerefereerd door pekelharing in 
Tijdschr. v. Geneesk., 21, III, ’03) deelt mede dat. vóór PONTANA in 1871 meldde 
hoe hij in het slijm van de huid van de aal lichaampjes vond, waarin hij nog 
een ander lichaampje meende te zien, door leeuwenhoek reeds in 1682 aan de 
Royal Society geschreven is dat bloedlichaampjes van visschen zich van die der 
zoogdieren onderscheiden, vooreerst door den ovalen vorm en ten tweede doordat 
zij „van binnen in een spatie besloeten schenen te hebben een rood bolletje of 
globule”. Drie jaren later meldde hij dat hij in uit planten weefsel alkomstige 
lichaampjes (cellen), kleine ronde lichaampjes had waargenomen. Indien dit geen 
kernen geweest zijn, zou er uit volgen dat leeuwenhoek de zetmeelkori-els 
tevens ontdekt had. {Mem. delln Pont. Ac. Bom. dei .V. Linc., XXI, 1903). 
A. s. 
