WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
61 
worden deze granulose-lagen kristallijn en vertoonen dan een fijn radiaal ge- 
streepten bouw. Op deze wijze kan men ook in maïsmeel het kernvlekje gemak- 
kelijk zichtbaar maken , maar lagen zijn hier ook dan nog niet of uiterst moeilijk 
te zien. (H. KRAEMER, The struclure of the starch graiv. Botav. Gezette^ Vol. 34, 
Nov. 1902). D. V. 
De Bouw der wortels bij den waternoot. — Bij de verschillende eigenaardig- 
heden van den Waternoot, of Trapa natans^ voegt qüeva nog de structuur van 
de fijnste wortelvertakkingen. De sterkere wortels vertoonen op de doorsnede 
een normalen bouw met een vierstralig xyleem , met een kernscheede en met 
een pericambium, waarin de zijwortels op de gewone wijze ontstaan. Elke fijnste 
worteltak ontstaat uit een groepje van vier cellen van dit pericambium, evenals 
bij vele andere Wortels. 
Deze worteltakjes, die zelven steeds onvertakt blijven, hebben daarentegen 
geen straalsgewijs gebouwd xyleem, maar een symmetrisch gebouwden vaat- 
bundel. Deze heeft slechts één houtvat, dat tegen het pericambium aanligt, 
terwijl er overigens slechts 3 — 10 phloëem-cellen op de dwarse doorsnede 
gezien worden. 
Het symmetrievlak dezer zijwortels is het zoogenoemde mediaanvlak, gaande 
door de assen van den hoofdwortel en den zijwortel. Maar werkwaardiger wijze 
ligt daarbij de trachee onder en het jihloëem boven. Men moet dus de ligging 
vergelijken ten opzichte van den groeitop van den hoofdwortel , om overeenkomst 
met den bouw van bladstelen en bladnerven te vinden. En dit bevestigt de 
opvatting dat de wortel een om laag groeiende, gemetamorphoseerde tak is. 
Bij Phanerogamen is geen tweede voorbeeld van zulk een symmetrischen wor- 
telbouw bekend. [Cs, rendus. Paris, Maart 1903). D. V. 
Zaadknoppen van Casuarina. — In deze heeft treüb ontdekt, dat niet één 
maar een groot aantal embryozakken aangelegd worden. Jüel heeft het ontstaan 
dezer cellen nader onderzocht en bevonden, dat dit op dezelfde wijze plaats vindt 
als bij den enkelen kiemzak van andere planten. Met name ontstaan de embryo- 
zakken van het Ijzerhout in groepjes van vieren uit moedercellen, dus uit elke 
moedercel één zoodanige tetrade. En tevens gaat deze deeling gepaard met een 
vermindering van het aantal chromosomen in de kernen. In de gewone cellen 
van het nucellus-weefsel bedragen dezen 16 — 24, in de kiemzakken echter de 
helft, n.1. 8 — 12, ten minste zoover de zeer moeilijke bepaling van dit aantal 
toeliet dit te beoordeelen. 
Uit een en ander mag men afleiden, dat werkelijk hier, in de zaadknoppen, 
evenals gewoonlijk in de meeldraden , een groot aantal moedercellen liggen , 
waarin, onder reductie van het aantal kerndraden, de sexueele cellen ontstaan. 
{Naturforscher-Versammlung in Helsingfors, 1902, Vlle Sectie, p. 4.) D. v. 
