62 
WETENSCIIAPPELLTK BIJBLAD. 
PHYSIOLOGIE. 
Invloeden op arbeidsverrichting. — Féré onderzocht met mosso’s ergograaf 
welke invloed uitgeoefend wordt door prikkels, suggestie en het gebruik van andere 
spieren, op de grootte der arbeidsverrichting en het verloop der vermoeienis Sterke 
geuren, zoowel aangename als onaangename, theobromine, koffie, opium, 
haschisch , alcohol , tabak en arbeid van andere spieren verhoogen aanvankelijk 
de arbeidsverrichting, doch versnellen het optreden van vermoeienis zoodanig, 
dat de totale hoeveelheid van den verrichten arbeid geringer wordt dan zonder 
die prikkels. Dit geldt zoowel wanneer de prikkel vóór de arbeidsverrichting 
gegeven wordt, als wanneer er reeds vermoeienis is opgetreden. Ook bij aange- 
name geuren trad de vermoeienis veel sneller op. Bij de suggestie, als wanneer 
de bewegingen van een anderen persoon met oplettendheid moeten worden nage- 
gaan, is, wanneer dit \óór het begin van den arbeid geschiedt, de arbeidsver- 
richting verminderd; bij korteren duur der suggestie heefteersteen vermeerdering 
der arbeidsverrichting plaats, waarop dan een snellere vermoeienis dan gewoonlijk 
volgt. De suggestie werkt sterker wanneer zij bij reeds ingetreden vermoeienis 
wordt aangewend: de suggestibiliteit neemt met de vermoeienis toe. Door tersnede 
toegepaste suggesties schijnt de totale arbeidsverrichting verhoogd te kunnen 
worden. Het gelijktijdig laten werken van andere spieren bleek een werkzaam 
en wegens zijn onschadelijkheid aan te bevelen middel te zijn om een voorbij- 
gaande vermeerdering der arbeidsverrichting te verkrijgen. {Jahresb ü. d. L. u. F. 
Neur. u. Psych., 1901, 1902, 81.) 
A. S. 
Slaapcentrum. — Soca publiceert een geval van slapen gedurende zeven 
maanden bij een gezwel van de hypophyse. R. dubois wijst er op, dat in derge- 
lijke gevallen de obductie laesies van den wand van den derden ventrikel en van 
den Aquaeductus Sylvii vertoonde. Mormeldieren hebben na wegname der 
hemispheren nog geregeld winterslaap, echter niet nadat achter de corpora 
quadrigemina de doorsnijding gemaakt is; ook de hond zonder groote hersenen 
van GOLTZ had regelmatig afwisseling van slaap en waken. Op den genoemden 
plek liggen centra, welke voor de ademhaling en voor de warmtereguleering van 
beteekenis zijn en zoo lang deze in werking zijn, zou de mogelijkheid van 
waken bestaan. 
Een geringe ophooping van koolzuur zou verlammend werken , waarop dan 
slaap zou intreden met steeds toenemend koolzuurgehalte. Werd een zekere grens 
overschreden, dan zou dit weder prikkelend werken op het „waak-centrum’’, op 
analoge wijze als waarop het mormeldier bij 10^ inslaapt en bij 0- weder ont- 
waakt. [Compt. Rend. hebd. d. l. Soc. de Biol. 229.) 
A. S. 
