74 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Hieronder komen er voor, die een bi*ekingsaanvvijzer voor kwarts hebben nabij 2. 
Van den anderen kant hebben de door kübens ontdekte stralen met zeer groote 
golflengte, die door steenzout worden tegengehouden, een brekingsaanwijzer 
voor kwarts 2.18. Deze overeenkomst in de brekingsaanwijzers deed blondlot 
vermoeden , dat de door hem in de emissie van een focusbuis waargenomen 
sti-alen, wel nabij die van ritbens konden liggen, en derhalve evenals die van 
RUBENS in een Auervlam zouden kunnen voorkomen. 
Voor zijn onderzoek plaatste hij de Auervlam , omgeven door een schoorsteen 
van ijzerblik met spieetvormige opening , in een ijzeren lantaren , waarin een 
aluminiumplaatje van 0,1 m.M. dikte was aangebracht om de stralen door te 
laten. Geen enkele lichtstraal kon uit deze lantaren naar buiten dringen. Buiten 
de lantaren was tegenover het aluminiumplaatje een kwartslens, met een brandpunts- 
afstand voor het gele licht van 12 c.M. , geplaatst, die de stralen moest ver- 
eenigen op de kleine vonk van den excitator. {Album der Natuur 1903, p. 263). 
Wanneer de afstand tusschen de lens en de aluminiumplaat 26,5 c.M. bedroeg, 
werd op ongeveer 13,9 c.M. een duidelijk koppelbrandpunt gevonden. In dit punt 
toch toonde de vonk zich veel helderder dan ergens anders in de nabijheid. De 
plaats van dit koppelbrandpunt kon op 3 a 4 m.M. na vastgesteld worden. 
Wanneer men een plaat lood of glas van 4 m.M. dikte op den weg der stralen 
plaatste , dan verdween de werking op de vonk. Plaatst men de lens op een 
anderen afstand van de lantaren, dan werd het koppelbrandpunt ook op een 
anderen afstand gevonden. Deze waarnemingen geven, gebruik makende van de 
lensformule, voor brekingsaanwijzer van het kwarts 2,93. Met een andere lens 
van kwarts, die een brandpuntsafstand van 33 c.M. had voor gele stralen, 
werd de brekingsaanwijzer 2,942 gevonden. Deze proeven voortzettende, heeft 
BLONDLOT het voorkomen van nog drie andere soorten van stralen gevonden, 
wier brekingsaanwijzers voor kwarts waren 2,62; 2,436; 2,29. 
De stralen van een Auervlam , die door aluminium gegaan zijn, worden door 
gepolijst glas teruggekaatst volgens de wetten van regelmatige terugkaatsing. 
Door matglas w’orden zij gediffundeerd. 
Deze stralen gingen door alle stoffen, die blondlot onderzocht heeft, behalve 
door steeiizout bij een dikte van 3 m.M. ; lood bij een dikte van 0,2 m.M. ; 
platina bij een dikte van 0,4 m.M.: ook gingen zij niet door water. Een ciga- 
rettenpapiertje, dat in drogen staat volkomen doorschijnend was, werd ondoor- 
schijnend , zoodra het vochtig gemaakt werd met water. 
Als stoffen, die doorschijnend bleken te zijn, werden door hem aangehaald: 
bladtin, koper- en geelkoperbladen van 0,2 m.M. dikte; aluminiumblad van 0,4 
m.M.; staal van 0,5 m.M.; zilver 0,1 m.M.; mica 0,15 m.M.; IJslandsche kalk- 
spaath 4 m.M.; paraffine 4 c.M.; plank van beukenhout van 1 c.M.; eboniet- 
plaat (zwarte caoutchouc) van 1 m.M. 
■ Vloeispaath is weinig doorschijnend bij 3 m.M dikte, eveneens zwavel van 2 
