WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
75 
m.M. en glas van 1 m.M. Deze resultaten worden als eene eerste aanwijzing 
gegeven, terwijl er nog geen rekening gehouden is met de vier bij elkaar voor- 
komende stralen, die verschillende eigenschappen kunnen hebben. 
Bij eene expositie van één uur geven de stralen nog geen spoor van photo- 
graphische werking. Het zal van groot belang zijn te onderzoeken of andere 
bronnen, bepaaldelijk de zon, ook overeenkomstige stralen uitzenden en of zij 
ook warmte-effect toonen. 
Moet men nu oordeelen , dat deze stralen werkelijk nabij komen aan die van 
zeer groote golflengte, die door RUBENS ontdekt zijn? Men zou het denken , doordat 
zij beide uitgezonden worden door een Auervlam en ondoorschijnend zijn voor 
steenzout en water; maar metalen en andere ondoorschijnende stoffen waren 
niet doorschijnend voor de stralen van rubens. (r. blondlot. Compt. Rend. 136. 
p. 1120. 1903). B. 
Voortzetting van de mededeeling van Blondlot over nieuwe soorten van 
stralen. — Andere licht- en warmtebronnen onderzoekende, vond blondlot het 
volgende: 
Een gasvlam uit een rondbrander zendt deze stralen uit , maar men moet 
den glascylinder er afnemen, omdat deze de stralen absorbeert. Een Bunsen- 
brander geeft ze niet merkbaar. Een plaat blik of zilver aan den achterkant tot 
zwakke roodgloeihitte gebracht door een Bunsenbrander, geven ongeveer evenveel 
als een Auerbrander. 
Een gepolijst zilveren plaat werd onder een hoek van 45 o met het horizontale 
vlak geplaatst. Wanneer men deze plaat met een Bunsenbrander tot kersenrood 
gloeihitte bracht, gaf haar bovenkant stralen, die overeenkwamen met die van 
den Auerbrander; een horizontale bundel van deze stralen liet men gaan door 
twee aluminiumbladen met eene totale dikte van 0,3 m.M. , door bladen zwart 
papier enz.; wanneer men ze daarna concentreerde door een lens van kwarts, 
dan werden vier brandpunten gevonden. Bovendien werd waargenomen , dat de 
werking op de vonk veel sterker was, wanneer deze verticaal, dus in het vlak 
der uitstraling, dan wanneer zij loodrecht op dit vlak waren. De nieuwe stralen, 
die de gepolijste plaat uitzond , waren dus gepolariseerd evenals het licht en de 
warmte, die zij tegelijkertijd uitzond. Wanneer de zilveren plaat met lampzwartsel 
bedekt werd, dan nam de sterkte der uitstraling toe , maar de polarisatie verdween. 
Het schijnt derhalve, dat het uitzenden van stralen, die door metalen enz. 
kunnen heengaan , een veelvuldig voorkomend verschijnsel is. Het eerst waar- 
genomen in de uitstraling eener focusbuis, is het nu aangetroffen in die van 
gewone licht- en warmtebronnen. 
Blondlot noemt deze stralen A^-stralen. ^ 
^ Naar de stad Nancy , waar zijne onderzoekingen verricht worden. 
