92 
WETENSCHAPPELl.TK BIJBLAD. 
Een looddraad werd in de actieve loodchloriedeoplossing zeer sterk «- en in 
geringe mate ook /ï’-actief en behield deze eigenschap ook na het uitkoken in 
water en blank wrijven met filtreerpapier. Door het smelten werd zulk lood «- 
onwerkzaam tegenover den electroscoop , maar toonde nog een sterke werking 
door papier heên op een photographische plaat. Deze eigenschap gaat in eenige 
weken van zelf verloren. De intensiteit der opgenomen a-activiteit is bij palladium, 
platina, zilver en lood veel grooter dan die van het voor de proef gebruikte 
radioloodzout. ^ 
Deze proeven geven aanleiding te vermoeden, dat het «-agens een fijne materie 
is, misschien, zooals rutherpord denkt, uit positief geladen deeltjes bestaat, 
die, evenals waterstof, door metalen ingesloten worden en zoo van lager tot 
hooger concentratie gebracht kunnen worden. 
Dat bij deze proeven niet de activiteit leverende stof, dus het radiolood zelf, 
afgescheiden wordt, volgt daaruit, dat de ingedompelde metalen blank blijven 
en ook niet zwakker worden door afwrijven met filtreerpapier, alsmede daaruit, 
dat zij door gloeien of lang liggen, in tegenstelling met de radioloodpraeparaten 
zelf, de «- of /5*-activiteit volkomen verliezen. Het aan de oplossingen onttrokken 
«•agens wordt na eenige dagen door het opgeloste zout in de vloeistof zelf weer 
voortgebracht, zooals afzonderlijke proeven toonden. 
Om de /i’-werking van het radiumlood op andere metalen in belangrijke mate 
over te dragen is een meer innige aanraking der stoften noodig , als b. v. in gemeen- 
schappelijke oplossing. Zoo worden de platinametalen palladium, rhodium en 
vooral iridium , als chloriden , bij een verblijf van drie weken in radioactieve 
loodchloriedeoplossing (circa 20 g. r. Pt CL op 1 g. Pt Clg Hg) door verwarmen 
met formaline in zeei* sterken «- en //-actieven toestand afgescheiden. Door zwart 
papier heen werkten de op deze wijze geïnduceerde platinametalen zeer sterk op 
een photographische plaat, iridium b. v. 50 maal sterker dan uraniumoxyduloxyde, 
ook wanneer het induceerende radioloodchloriede slechts driemaal zoo sterke 
werking bezat als het uranium. Door heftig gloeien verdwijnt de «-, niet de pi- 
activiteit. 
Goud kreeg op deze wijze wel de «-, maar niet de p*- werking. 
De loodpraeparaten zelf worden door de inductie van andere stoffen voorbij- 
gaande verzwakt, vooral door veel inactief bismuth bij matig sterk radiolood- 
zout te voegen. Het afgescheiden loodsulfide werkte dadelijk na het drogen noch 
op de photographische plaat noch op den electroscoop in, maar kreeg in 6 dagen 
2/3 van de fJ- en ’/a ^an de «-activiteit terug. 
Derhalve is bismuth in staat om actie ven loodzouten voorbijgaande de activiteit 
te ontnemen; daarentegen gelukte het niet den slechts «-actieven poloniumpraepa- 
rat.en door inactieve loodzouten de «-werking te ontnemen. Wel werd door in- 
dompeling gedurende 12 uren van metallisch lood in eene zoutzuurhoudende 
poloniumchloriedeoplossing het lood sterk «-actief, maar hier heeft men waar- 
