Decandria Digyniav 23 
ad Solfakra , in paludibus trans pifcinas. Baccis hu- 
jus herbae, maxime dele( 5 iantur urogalli vel tetraones 
majores j quare venatores, circa paludes harum bacca^ 
rum feraces, faepius illis norunt infidiari. 
Decandria Digynia. 
16 . Ttmica an^uflifolia procumbens ^ petulis ferrutis» 
Hali. Helv. p. 582, N. 7. 
An Betonica coronaria fylveflris , flore pmpUci laeimato 
rubro. Joh. Bauh. 111. p. 528 ? Ita icon , praecipue quod 
ad florem attinet , commode fuadet. 
Befcriptio. Hoc nomine proponimus 
a Diantho Lin. S. 342-, quantum conflat , diverlurn; 
cujus CAULES bi-vel triunciaies lunt , femprojecfli , 
inferiori nempe parte in terram procumbentes , circa 
medium vero eredi , adeoque faepius incurvi , gcnicud 
lati praeterea , ut aflolei; non lamofi, nifi forteexra- 
j dice. FOLIA conjugata , ereda , angufla linearia, 
firve obtuliufculo j internodiis plerumque longiora , 
laepe unum latus relpiciencia obfervantur 5 dimidium 
linese plus minus lata , tres ad fex usque lineas jonga , 
rigidula, laetius^ quam in N. 342 Lin. Sv., virentia» 
Circa apicem, caulis fere dichotomia terminatur, ca -1 
! pitulis nempe binis eredis, vel uno perfedo , altero 
impcrfedo ; pedunculis tamen lape longitudine ca! i- 
cis , ut de Diantho N 34 ?-. Lin. Sv, in Horto Cliffor- 
tiano notatur. CALYCIS (quamte quales Dianthi fae- 
J pius laudati. PETALA quinque patula, limbo pla- 
no ferrato » lineam lato , ex eleganti rubro , rofea , 
maculis f auciflimis purpureis laturacioribus, circa fen- 
eis 
