Pentandria Digynia. 15 
Novimus enim pro varietate haberi, nec alio nomine 
reccnfemus. Dcicriptione vero dignam judicavimus , 
quod icone illam acutiff. Vaillantius non grave duxe- 
rit ornare. 
9. Daucus feminibus hispidis Lin. Sv. 11'^, foliis tenuifme.. 
divifis ^ VaJHnacde injtar Sylvefiris Daueoidis AfuUColumnf^l 
Morilon. Hift. III. Se6t. 9. Tab. X. N. 6. 
Deferiptio. RADIX laporis paftinacae. CAULIS 
pallide virens ramofus, pilis albis non confertis nec ri- 
gidis oblitus. FOLIA, qualia icon Morifoni exhibet 
tcnuiffima , pinnarum paribus tribus quatuorve, pin- 
nulis vero iplis tenuillinie laciniatis. INVOLU- 
j CRUM univerfalc multifidum , umbella dimidio bre- 
vius. UMBELLA magna corollulis candidis, latis 
quoque magnis. SEMINA hispida , fere quam in 
vulgari minora , pilis quoque mollioribus hispida. 
Locus tempus & obfervatio, 
I Crelcit in monticulis editioribus aridis, ad viam 
publicam, inter diverlorium Tranas & praedium 
Tunbyholm , quinque circiter cum dimidio milliariis 
Lundino, verius orientem ; ubi legimus fub initia Aa- 
gulii menfis. Polfidemus inde , quod attulimus fpe- 
cimen , cujus folia & habitus, citatam modo Iconem 
Morifoni, perfede latis referunt j & alia quidem pro- 
pius aliquantum ad paucum vulgarem accedentia » 
cujusmodi Iconem foliorum luperiorum Dauci vulga- 
ris , in Hift. Pl. III. Moril. tradit, unde non diftindam 
fpeciem,fed vulgaris varietatem , hanc noftram adhuc 
pronunciamus. Recenlere autem placuit ob lemen 
i horum fpeciminum per excellendam aromaticum,' fere 
i Cardamomi , quale in Dauco ceteroquin per Sca- 
n§- 
