IN VET. CHRIST. SACRIS VSV 
XXVIIII 
liceat aliquid ad altare , praeter nonas fpicas et vuas, et oleum ad luminar ia, 
et thymiama, id eft, incenfitm , tempore quo [ancla habetur oblatio. Haec fi 
ea, qua opus eft, confideraueris animi atrentione, nullum ibi offen- 
des praefidium, quo Scriptores Romani fuam de Thuris vfu defen- 
dere ftudent lentendam. Quum enim, quae antecedunt verba, men- 
tionem faciant nouarum fpicarum, vuarum atque olei ; et quae confe- 
quuntur : vjH otTkvj nctra etg clxov dnscZtTEsfj&oi’ cii rugyji too sV<- 
tTydittoycfjTciis TtQtapvTsqoig, dTEoi pLvj irgigTo Svcrictrygidv, iterum de po- 
mis, aliarumque frugum primitiis agant, quibus, vt vnoore fatentur 
omnes, deo nunquam praeftitere cultum Chriftiani : affirmare plane 
non dubito, his verbis deThure agi, qua oblationum, prioribus Seculis 
vfitatarum, efficiebat partem, non autem, qua ad reuerentiam erga 
Summum rerum omnium Opificem adhibendam, neceffarium cre- 
debatur. Quem quidem argumentandi modum tanto maius ha- 
biturum puto pondus, fi Canones non ita diu poft Apoftolorum 
obitum colle&os contendis: fin vero recentiores dixeris, Canon 
excitatus non amplius pro ritus in Chriftianis Sacris vetufiate mili- 
tare videtur. Atque in illa me confirmat fententia, Au&or titulo- 
rum Canonibus praefixorum, qui, quem tertio praemifit, his elo- 
quutus eft verbis: Quae fpecies ad altare, non ad Sacrificium, fed ad bene- 
dictionem fimplieem debeant adhiberi f). Sed ais : Quam ob rem Thura 
offerre debebant? Caufa in promtu eft: nimirum id ea fieri folebat 
fini, vt praefto effent, quibus mortuos fuos fepeliendos condire, quae- 
que Agaparum ac conuentuum tempore incendere poffenr, vt, quem- 
admodum accenfis candelis et lampadibus tenebras, ita illis foeto- 
res pellerent graues, malignos. Huiusque confuetudinis in Ecclefia 
Romana adhuc extare puto veftigia, quando in eiusmodi templis, 
quae Cathedralia ac Collegiata vocant, Thura Praefulibus ac Cano- 
nicis, vt et populo offerri folent g) . Expolitor quoque Ordinis Ro- 
mani apud CASSANDRVM in Liturgicis, ad eandem refpicere videtur, 
qui, POST CREDO, inquit, thuribula per altaria portantur, et ad nares 
hominum, Laicorum etiam (quod i o. bona ipfe non negat, abufum 
tamen appellat) feruntur , et per manus fumus ad os trahitur h ). Quod 
teftimonium licet recens fit, neque meam extra omnem dubitatio- 
nem ponat fententiam, tamen hoc oftendit, in Ecclefia quondam 
D 3 exti- 
f) v. Acta 'Comti. T, I.p.33. edit. Io. h ) v 10. bona Rcr. Liturg. lib I. c. 25. 
Harduin. p. 488 - T. II. opp. conf. gavantvs 1 . c. 
g ) v. casalivs 1 . c. cap. 41. p. 231. Pili. Tit, 7. n. 10. p. 129. 
