IN VET. CHRIST. SACRIS VSV 
XXI 
rivm iudicafle inuenio; cuius non piget huc tranfcribere verba le- 
ftillima : Patefcit omnino ex his, incenfa temporibus , vbi Chrijli columba fub 
Imperatorum gentilium perfecutionibus gemebat, non fuiffe adolita, atque 
hoc forfan tum ob luSlum mifellumque Ecclefiae flatum, tum praecipue, quo 
fuos a thure oblationibus que profanis abfterrerent d). 
§. XIIII. 
Quid IIII. S. R. Sec. de Thuris vfu fenferit Ecclefia, iam di- 
cendum eft. Hoc ineunte res adhuc illicita fuit, et penitus inco- 
gnita: quin etiam eo redierat, vt arnobi vs eiusmodi ritum, vti 
Chriftianorum, ita et Profanorum facris indignum, planeque no- 
uum efte contenderet, verbis quidem, quae omnino digna funr, 
quae huc tranferibam. Ea autem ita fe habent: Ac primum illud a 
vobis ifto ipfo quaerimus , percoiit amur que de Thure : vnde aut quo tempore 
noffe illud aut f cire potueritis, vt merito exijlimetis, aut ejfe Diis dandum, 
aut eorum acceptijjimum voluntati . Nouella enim propemodum res eft, ne- 
que annorum inexplicabilis feries, ex quo eius notitia profluxit in has partes, 
et delubris meruit intereffe diuinis. Nam neque temporibus, quemadmodum 
creditur et perbibetur, heroicis, quidnam effet Thus,fcitum eft, feript oribus 
vt comprobatur aprifeis, quorum in libris pofita nulla eius mentio reperitur: 
neque genitrix et mater fuperftitionis Etruria opinionem eius nouit aut fa- 
mam, fac ellorum vt indicant ritus : neque quadringentis annis, quibus Albana 
res viguit, in vfum cuiquam venit, facra cum res fieret : neque ipfe Romu- 
lus, aut religionibus artifex in comminifcendis Numa, aut effe fciuit, autnafei: 
vt pium far monftrat, quo peragi mos fuit facriftciorum folemnium munia . 
Vnde igitur coepta eft v fur patio eius affumi : aut in antiquam et veterem 
confuetudinem quaenam irruit nouit as, vt, quod tempefiatibus tantis necefta- 
rium non fuit, locum fumer et in caerimoniis primum? Nam fi fine Thure re- 
ligionis officium claudicat, neceffariaque vis eius eft, quae propitios faciat, mi- 
tes que hominibus coelites, peccatum eft ab antiquis, quinimo piaculis plena 
vita omnibus illorum fuit, qui, quod maxime conueniens Deorum fuerit volu- 
ptati, per incuriam neglexere libare. Sin autem temporibus prifeis, neque 
homines, neque Dii huius thuris expetiuere materiam, comprobatur et hodie 
C 3 fruftra 
chofes etoit fondee fur la meme raifon , T. I* p. 224« vbi difciplinam Ecclef trium 
teniioit aux memesfins. Sic iudicat DOD- priorum P. C. N. Sec. deferibens bis vti- 
WELL 1 . c* conf. Bibi, Angi. T. VI. p. 17. tur verbis : Les lieux ou iis s' affembloient, 
etoient Jmples <ls f fatis ornemetit. Jl feni - 
d) Rit. Ecclef P. I. lib. II. Se&. 2. cap. ble , qiCcn ce tems h/Jdge des Jmages , des 
93. p.754. conf dall. I. c. p. 270. etdu Croix , des cierges alluttiez , hst l > Encens i n y i- 
fin dans la Biblmh. des Auteurs Ecclef foit pas encore commun. 
