IN VET. CHRIST. SACRIS VSV 
V 
Verbenas que adole pingues , et mafcula thura f). 
Quocum conuenire videtur thus illud purifiimum, Ebraeis FlXzh 
P3T difhim^), variisque Sacris deftinatum atque referuatum ne- 
gotiis, de quibus alio di&urus fum loco. Ceterum hoc vnum 
addere licear, quod lingua Latina a primaeua fua munditie rece- 
dente, Incenfi nomen fit introdu&um, vnde modernarum, quas 
vocant, linguarum voces, quibus thus fignare folenr, fuam traxe- 
runt originem h ). 
§• II. 
Quum de Thuris origine ac nominibus, fatis, vt quidem exi- 
ftimo, fit difputatum, fas eft, vt morem Diis thura dandi, inter eo- 
rum cultores quondam viguifTe, paucis demonftrem. Omnium 
autem atque fingulorum, quos tellus vnquam vidit, populorum 
omnes, qua fuffitum, ritus hic tradere nec poffum, nec fi poflim, 
velim ; quum et mei illud non patiatur inftituti ratio, et de genti- 
bus, Arabiae felici vicinis, nullum fit dubium, quin in fuis illud vfur- 
parint facris: fiquidem viri diuinitus a£ti haud raro id teftantur,ac 
de more ifto loquuntur tanquam de re notifiima a) . Quapropter 
meo non male fun&us videbor officio, fi de Graecis Romanisque, 
populis in antiquitate celeberrimis, protulero teftimonia, vnde eos 
thura in Sacris peragendis adhibuifle, apparebit. De Graecis, Ro- 
manos aetate antecedentibus, primum dicendum efle videtur: quo 
vero loco tantum abeft, vt multa excitare fcriptorum loca, vt po- 
tius vno eorum, quae dixi, veritatem oftendere, atque rem omnem 
conficere velim. Extat ille apud Aristophanem, qui nefcio 
quem Deum ita conqueftum fingit: 
- - - ci(p’ § ydg yi^ut / 3 X/tf&v 
O nxih-cr, a AIBANflTON, y Sdtyvvjv, 
Ov Wouebv, ieqeicv, cLfkl xdeev 
H uTv £iti&vet t ofr &soTg b\ 
A 3 Vnde 
f) Eclog. VIII. v. 65 . ^ep^nadjfen, cet. habere 
originem, quis eft, qui non perfpiciat ? 
g ) Leu. XXIIII , 7, conf. schindleri a ) v. Re%. XI, 8 i 2 . Reg . XVI, 3. 4; 
Lex. Pentagl . I v. \21 p. 921, XVII, 1 1; 2. Par dtp. XXVIII, 3. 4. conf. 
*• Macc . 1,58 ; 11,15. . . 
iS) v. du fresne in GloJJl f v. incenjutn* b) in Plut . v. 1114« ffi P* 4 ^* 111 
Hinc manat Italorum Incet/fi, Anglorum Nube v. 425. p. 77. edit. Kufter. conf. 
Incenje , Gallorum Encens ♦ Germanorum porphyrivs de Abfii?mitia } lib. II. p. 148* 
vero parem cum vocibus edit. Lugd. 
