UII 
DE THVRIS' 
§. I. 
U xpofituro mihi infignem Thuris in Sacris incendendi 
morem, Graecae Romanaeque Ecclefiae, vt medio 
aeuo, ira et hodie communem, vtile vifum eft, immo 
neceflarium, praefari quaedam de Thuris origine, hu- 
iusque in Sacris et Iudaeorum , et Gentilium vfu : quorum illos 
Numini O. M. hos Diis thura dediffe, nemo ignorat. Idque eo 
magis faciendum duxi, quo fidentius, quos euolui Au&ores, alios 
ab illis, alios ab his repetere memini eum, de quo fcribere decreui, 
ritum in Sacris Chriftianis. Quem tamen locum paucifiimis, non 
traftare, fed attingere modo mihi licebit, ne in L.B. patientiam in- 
iurius efle videar. Et primo quidem eft Thus illud Tifcum ex cor- 
ticibus profluens , ita vt ex amygdalo, cerafo , lacrymabili dejlillatione coa- 
le fc ens a), plinivs hanc fcriptam dedit Thuris originem: Meti fe- 
piel anno folebat minore occaflone vendendi. Iam quaejlus alteram vinde- 
miam adfert . Prior atque naturalis vindemia circa canis ortum , flagran- 
tifflmo ae[tu , incidentibus, qua maxime videatur ejfe praegnans, tenuiflimusque 
tendi cortex . Laxatur hic plaga, non adimitur . Inde profllit fpuma pin- 
guis. Haec concreta denfatur, vbi loci natura pofcat, tegete palmea exci- 
piente, aliubi area circumpauita. Purius illo modo , fed hoc ponderoflus. 
Quod in arbore hae fit, ferro depeftitur. Ideo corticofum b) . Arbor, 
cui thus debemus, vocatur Libanon, eandemque Arabiae folo infeuit 
Summi Dei prouidentia c ): quamobrem tertvllianvs Arabicae 
arboris lacrymas illud appellare non dubitat d). Reperiri autem 
varia eius genera, plinivs auftor eft e), quorum optimum, Thuris 
mafculi nomine infignitum, in Sacris incendebatur faciundis, tefie 
VIRGILIO: 
Verbe- 
ri ) Sic defcribit tbus arnobivs lib. VII. 
a clu. Gent . p. 233. edit. Lugd. 
b) Hift. N. lib. XII. c. 1 4. p. 663. T. I. 
edit. Hard. conf, salmasivs in Exercitt . 
Plin. p. 500. IT. 
c) HERODOTVS fcribit : ev rxvrtj (fcil. 
Arabia) Xifixvwros rs fc l, /ux>ri xwofuv 
i TXOtWV <f)v:/U!V0S X, T, X. lib. III. C. 107. 
p. 204. edit. Lond. conf. salmasivs 1 . c. 
qui Sabam, certam Arabiae prouinciam, 
alere feribit dictam arborem. Ideoque 
canit virgilivs, Aen. lib. I. v. 420. f. 
- - - vbi templum illi, centum que 
Sabaeo 
Thure calent arae , fertisque recentibus 
balant . 
d) Apologet . Cap. XXX. p. 278» edit» 
Haucrcampi. 
e) 1 . c, p 664. Quod ex eo rotunditate 
guttae pependit , Mafiulum vocamus. - - - Re- 
ligioni tributum , ne fixus alter vfutparetur . 
conf* dioscorides lib. I. c. 81. p. 45. 
