D U D A I M 
I<S 
Men. Th. Duder , Sved. item nomen variarum.# 
herbarum, u t Linduder , felamum. Frank. Specui. 
Botan. duder , it. myagrum, ibid. tufen duder , Sved. 
Centaurium minus, tujendyder , Dan, Sim. Paul, dob 
ter blum , Germ. dens leonis, tytebecr , Norvag . Vitis 
iclra rubra Camer, Ep. Trag. hift. piant, dodde , Teut. 
typha, kil. dotter bluweu, item Germ. populago , vel 
caltha paluftris, & plura alia, quae adferre opus non 
eft. 
i8> Propter fimilitudinem, qua; inter mora Ru- 
bi & fruflum arboris Mori intercedit, Rubus quo- 
que appellatus eft Morus Vaticana Romanis, Megis. 
Morus Baticana, Mentz. Ind. 
19. Quominus autem per Dudaim Hebraeorum 
intelligatur Mandragora , Lat. y.ctvfyuyogu , Gr. Vulg. 
f juxvSgaycgot ? , Theophr. fjuxvfydyogov , Hippocr. , 4 /.-w 
dragora & Mctndragola Ital. Madragora, Boh. Mandragore , 
Gall. Mandracola , Hifp. Mandrake, Angi. Nadragulya, 
Ung. Tfccsxxfa , /Egypt. praeter argumenta fuperius 
adducfta, etjam haec obftant: 
5. Quod haec nunquam fponte crescat nTO, in 
agro, ut de dudaim adfirmatur Gen. loe.cir. 
2. Necp in agrorum marginibus vel campis; fed in 
fylvi f & umbro fis locis , nec non prope ripas fluviorum , vel ad 
arvorum margines qu£ fecundum flumina fit a funt, & quibus- 
dam alus locis uligmofis fluviorum . Te £b R ay . H i ft. pl . f . 1 . 
p. 669. Mandragora dicitur, quod folis fervidioris 
impatiens ad mandras pecorum, antra, aliasque Ipe- 
lumcas umbrofas provenire amet ibid. p. 668. 
3. Sunt Mandragora poma, quamvis eiu inno- 
xia^ 
