R U B E N I S. 
»3 
*> 
cae, quamvis corrupta magis, cum eadem radice ha- 
bere aliquam affinitatem. Quare & fraga Svedis vo- 
cantur jord-bar, q. d. terreftria fraga , vel humi nafcen- 
tia ftaga, ut Virg. Eccl. III. 9 z.erdbeer, Germ. interim 
& referri poliunt ad "nbPeri, Hebr. fru&us. 
p.nnxCh. & Ar. unquam fignificare Mandragoram 
nemo adhuc plene & plane demonftravit: mora aurem 
& fpeciem pomorum exiguorum denotare potuifTe , 
velle videtur Perfica vox , (ajeberh & fajebruch , h. e. po- 
ma exigua, Caftellus & Men.Th. Qua in re eo tutius 
acquiefco,quod Caftellus dicat ad vocem nvu\Gen. 30: 
14. Gerfon &alii\ Tina' violas explicant: quibus Elias Le» 
vites, AbenEfra, Mercerus, Fagius, & ceteri adftipu- 
lantur. Unde fatis de hoc vocabulo dubitari patet, 
quid omnino primario denotarit. 
10. Qui Dudaim per Chamasbatum reddiderunt , 
illos ad veritatem quam proxime acceffifle cenfeo. 
Eft enim Chamsbatus idem ac Rubus repens fru&u 
ccefio, C. Bauh. cujus fupra memini. 
11. Gratiori vero fapore odoreque gaudet Rubus 
Idasus fpinofus C. Bauh. Sved. Hallon diiftus, ideoque 
nomen forticus ab p^n hallan , Ch. & Syr. h, e. dulces 
fvaves, indeque cialit & cialis Ture. Rubus. Men.Th. 
Hi ipfi Rubi Ida=i fpinofi fruftus vocantur quoque mo- 
ra Lat. conf. Raij. Hift. pl. t. 2. p. 1640. Hujus mora 
odorem fpirant, adeofimilem Viola? Martis, & ra- 
dici Iridis Florentina?, Gerard. (unde appellatur viol • 
m,Sved.) ut, fi potui admifeeas aut mora Rubi I- 
dsi fpinofi, autVioIam Martiam, nec guftu,nec olfa&u 
fubolere poteris, utra fpecies immifta fit: folia quo- 
que huic terna aut quina. 
B 3 12. Quod 
