R U B E N I $. 
7 
potius, quam majori flore toto pectore laetantur in- 
fantuli , prout quodque animum illorum atque oculos 
ceperit: Quid quod inutilia immo noxia faepiufcule 
carpunt. 3. Tantum abfuit , utRuben delectu fado 
afferret id, quod Rachel& Lea magni aeftimarent, at- 
que unde rixa inter illas oriretur. Quamvis hoc liti- 
gium non ex eo, quod Rachel hofce Dudatm Leas in- 
videret, fed potius ex zelotypia exftiterit; utra fcili- 
cet prior & potior mariti amoribus flueretur. 4. Ne- 
que Ruben tum eam in Botanicis notitiam habuit, 
ut illum frudum promtus inveftigaret, quem ante 
illum aetate longe provediorum nemo invenerit, aufi 
qui cuilibet non obvius fuerit. Qua quidem accura- 
tiori ipfum polluifle oportuit, fl 5. folertius ulla ancil- 
la flores amabilesz frudibus praecellentifiimis difcerne- 
re poflet. Siquidem, uti dicitur, Rachel ad illoscar- 
pendos aeque mittere poflet ancillam , ac Lea maxi- 
mum natu filium ad hos legendos. 6. Ad fextam obje- 
dionem, quod nempe Ruben in illa aetate portare non 
poflet unam plantam tot tantistj Muzae frudibus gra- 
vem, utpote quae numerum quinquagenarium , vel 
fecundum Clariff Joh. Raijum, Hift. Pl.Tom.2.pag. 
1373. 70 aut 8o:narium, imo 100. 150. aut aoo:nari- 
um , aequaret , f rudus enim unusquisque , juflam ma - 
gnitudinem nadus, cucumerem noftratem <equat. ita re- 
fpondet faepe laudatus Ludolfus in Comment.Hift.ffi- 
thiop. Libr. I. Num. 72. p. 144. Ut <& objedio de pondere 
magnitudine illius f rudus valde exigui ejl momenti , 
quales decennis vel duodecennis puer bene portare poterat. 
Aft, fi duodecennis Ruben, non in agro triticeo aut 
in_» 
