SPECIES AND VARIETIES. 
29 
gegaan ; bij positieve variatie nu is het zeer onwaarschijnlijk dat hier 
de soort een geheel nieuwe eigenschap zou verkrijgen. Mocht het 
soms werkelijk het geval wezen, dan doen wij beter met te spreken 
van een nieuwe elementaire soort; meestal is het aangewezen in de 
soort het een of ander karakter als latent te beschouwen en dit te 
zien herleven in de variëteit. Voor deze opvatting pleit dan ook de 
groote zeldzaamheid van positieve variatiën, die bijna alleen voor- 
komen bij de kleuren van bloemen en bladeren. Een van de vele 
voorbeelden om de juistheid van deze meening toe te lichten, is het 
volgende : de bladeren van alle planten bezitten het latente vermogen 
een roode kleurstof te vormen; in den zomer slapende, komt die 
eigenschap tot sterke ontwikkeling in den herfst, b.v. bij wilden 
Wingerd, Amerikaanschen Eik, en in het voorjaar bij Eik en Esch- 
doorn. Verwondt men de bladeren in den zomer, of snijdt men enkele 
nerven door, dan treedt terstond, in ’t bijzonder boven de verwonding, 
de roode kleur op; dus het vermogen, om die te vormen, was er wel, 
maar had een prikkel noodig om tot uiting te komen. Het ontstaan 
van negatieve of positieve variëteiten — zietdaar de slotsom waartoe wij 
komen — berust dus op het latent worden of het weer tot uiting 
komen van eigenschappen. 
Kruisingen van soorten en van variëteiten leeren ons tal van zóó 
belangrijke bijzonderheden, dat wij met recht mogen verwachten 
daardoor nog eens te zullen komen tot een juist begrip van wat wij 
op physiologische gronden een soort en een variëteit hebben te noemen. 
Hierbij onderscheiden wij : een kruising tusschen de elementaire 
vormen van eenzelfde soort of van nauwverwante soorten en een 
kruising tusschen de variëteit en de soort, waaruit zij door retrograde 
verandering is voortgekomen. Wanneer uit een elementaire soort 
een nieuwe ontstaat, bezit deze een nieuwe eigenschap, maar is 
overigens gelijk aan de reeds bestaande; geslachtelijke inwerking 
van zulk een afgeleiden vorm op de ouders er van is een geval van 
gewone bevruchting: twee aan twee vereenigen zich de gelijke ken- 
merken van elk individu en er ontstaan gelijke nakomelingen, ver- 
schillende misschien door de Üuctueerende variabiliteit. Maar wanneer 
twee verschillende elementaire soorten, van welke de eene uit de 
andeie afkomstig is, op elkaar inwerken, dan heeft de eene een 
kenmerk, dat de andere niet heeft, terwijl overigens alle eigenschappen 
dezelfde zijn. In den bastaard zijn alle kenmerken, die de beide ouders 
gelijk bezitten en komen daarin door een vereeniging twee aan twee 
van die gelijke kenmerken uit beide; maar dat eene kenmerk vindt 
geen wederhelft om zich bij aan te sluiten; dus blijft de bastaard 
