34 
PEREN EN APPELS ZONDER KLOKHUIS. 
gemerkt voorbij. Zij worden met alle andere ongunstige afwijkingen 
zonder nader onderzoek weggeworpen. Vandaar dat men van die 
laatste verschijnselen betrekkelijk weinig weet, terwijl de eerste na 
verloop van tijd in den handel gebracht en dus op ruime schaal 
bekend gemaakt worden. 
Het ligt verder in den aard der menschelijke natuur, ook de toevallig 
in zijn schoot vallende voordeelen als eigen verdienste te beschouwen 
en, wanneer het opmerken van de waarde van zulke bizondere geval- 
len een belangrijke voorstudie en oefening vereischt, mag men ook 
zeggen, dat die beschouwing in hooge mate gerechtvaardigd is. Van 
daar dat b. v. de bewering, dat iemand er in geslaagd is een zekere 
variëteit voort te brengen en de mededeeling, dat hij dien vorm 
toevallig op zijne kweekerij aantrof, in den grond der zaak niet zoo 
zeer van elkander verschillen als men bij een oppervlakkige lezing 
wel zou meenen. De eerste uitdrukking is wat sterk gekleurd en de 
laatste wat al te bescheiden. Deze omstandigheid heeft voor de prak- 
tijk, waar het feitelijk alleen om het bereikte resultaat te doen is, 
geen bezwaar. Maar voor hem. die de oorzaken der verandering tracht 
op te sporen, ten einde met die kennis in andere gevallen zijn voordeel 
te kunnen doen, is de onvolledigheid van de mededeelingen omtrent 
het optreden van variëteiten dikwijls een groote teleurstelling. 
Jaren lang heeft men zich in zulke gevallen met bespiegelingen en 
min of meer fantastische schilderingen tevreden gesteld. Men stelde 
zich voor, dat de veranderingen langzaam geschieden en dat de menscli 
daarbij in zekere mate leidend optreedt. De veranderingen konden in 
allerlei richtingen gebeuren, maar waren elk te klein om van betee- 
kenis te zijn. De kweeker echter had, volgens die voorstelling, de ge- 
woonte om alles te vernietigen, wat niet precies met zijn belangen 
overeenkwam en beperkte daardoor de reeks der wijzigingen tot één 
door hem gewenschte richting. Na een zeker aantal generaties werd 
daardoor de afwijking zóó groot, dat zij praktisch van beteekenis 
werd. Zoo zou alles geleidelijk en zonder schokken gaan en de theorie 
scheen dus voldoende te bevredigen. 
Toch zijn er altijd feiten geweest, die met haar in strijd waren. 
Mijn onderwerp van heden behandelt de vruchten zonder pitten, en 
ook op dit gebied ontbreken de bezwaren niet. Hoe bananen en ana- 
nassen zonder zaden ontstaan zijn, schijnt volkomen onbekend. Voor 
druiven weet men, dat sommige variëteiten pitten hebben en andere 
niet, dat voor de laatste somwijlen bestuiving noodig is en dan w ? eer 
niet, dat het gemis van pitten soms volkomen en dan weêr slechts 
gedeeltelijk is. Zoo zijn er allerlei feiten bekend, die ons tusschen- 
