JONGSTE VORDERINGEN IN DE STUDIE 
DER EIWITSTOFFEN. 
DOOR 
R. S. TJADEN MODDERMAN. 
De uiterst gecompliceerde samenstelling der eiwit-lichamen en de 
groote moeilijkheid ze zuiver af te scheiden zijn de bekende redenen, 
die haar studie langen tijd weinig deden vorderen. Vele scheikundi- 
gen , te recht begrijpend dat op het overige ruime gebied der kool- 
verbindingen veel meer kans was op bevredigende uitkomsten, hadden 
’t onderzoek der eiwitstoffen laten varen en grootendeels aan de 
physiologen overgelaten , die wel gedwongen waren de genoemde 
stoffen, wegens haar overwegend belang voor het leven, telkens weer 
in den kring hunner onderzoekingen op te nemen. 
In den laatsten tijd, nu door de reusachtige vorderingen der chemie 
betere inzichten verkregen zijn over het wezen der kool verbindingen 
en men over veel verbeterde methoden en hulpmiddelen beschikt, is 
daarin evenwel verandering gekomen en worden de eiwitlichamen, ook 
door eigenlijke scheikundigen, meer dan vroeger in studie genomen. 
Op veelbelovende wijze geschiedt dit te Berlijn in het laboratorium 
van prof. E. Fischer, wel bekend door zijn klassieke onderzoekingen 
in de suikergroep. In de door hem en zijne leerlingen reeds eenige 
jaren voortgezette studie worden de eiwitstoffen, anders dan tot dus- 
ver, niet zoozeer direct onderhanden genomen, als veeleer langs een 
omweg benaderd. 
Jaren-lang was het hoofddoel van ’t onderzoek de verhouding der 
eiwitstoffen tot reagentia na te gaan en op grond daarvan hare 
talrijke wijzigingen in groepen en soorten te verdeden. Daarna was 
men tevens er al meer en meer toe overgegaan om de eiwitlichamen 
door inwerking van zuren, alkaliën, enz. te ontleden, ten einde uit 
