52 
TE LAAT. 
ontving, gevvoonlijk slechts ten halve of zeer onvolkomen uitgroeit. 
Maar dat de bevruchting geheel is afgeloopen en dat de insecten 
werkelijk te laat komen om er nog een aandeel aan te nemen, kan 
men uit andere feiten afleiden. 
In onze duinstreek komt hier en daar een Teunisbloem met 
bleekgele bloembladeren voor. Zij zijn zóó bleek, dat zij tusschen 
de anderen bijna wit schijnen. Het is meer een zwavelgeel, dan het 
diepe okergeel der gewone Nachtkaarsen. Die zwavelgele variëteit 
nu vindt men hier en daar tusschen de gewone soort in, doch zij is 
betrekkelijk zeldzaam. Op een groeiplaats in den Aerdenhout bij 
Zandvoort, die ik dezen zomer bezocht, stond één zwavelgele plant 
te midden van een aantal gewone. Hommels, vlinders en uiltjes 
vlogen van de een naar de ander, en mengden op de stempels het 
stuifmeel der beide vormen. Maar te vergeefs ! Zij kwamen te laat. 
Dit kan blijken als men het zaad van zulk een zwavelgeel-bloeiende 
plant uitzaait. Had het stuifmeel der okergele er bevruchtend opge- 
werkt, zoo zou dit bastaardzaden hebben doen ontstaan, en de 
bastaarden bloeien met dezelfde okergele kleur als de soort, ofschoon 
zij in hun nakomelingen weer de beide typen kunnen vóórtbrengen. 
Bij het uitzaaien van het zaad van zulk een zwavelgeel exemplaar 
zou men dus het bastaard zaad aan de kleur der bloemen gemakke- 
lijk van het door zelfbevruchting ontstane kunnen onderscheiden. 
Maar men vindt dan geen bastaarden; de zaailingen der zwavelgele 
moeder zijn allen weer zwavelgeel en het stuifmeel der omringende 
donkergele soortgenooten heeft dus op de vruchten geen invloed 
gehad. Het werd in groote hoeveelheid door de insecten aangevoerd, 
maar het kwam te laat. 
Een zeer onverwachte toepassing van dit beginsel vond ik, om de 
poëtische taal der biologie te blijven gebruiken, bij een der onder- 
soorten van Oenothera biennis, die ik van mijne reis in Noord- 
Amerika ten vorigen jare had medegebracht. Dat zaad, op verschil- 
lende groeiplaatsen verzameld, heeft in mijn tuin, behalve de gewone, 
een aantal typen voortgebracht, die tot nu toe nog niet goed onder- 
scheiden waren. Er zijn er met vrij groote bloemen en andere met 
kleine kronen. Sommige bloeien aan den bebladerden stam, andere 
in lange nagenoeg onbebladerde trossen. Een soort, die ik in Mis- 
souri tot dubbele manshoogte opgegroeid zag, had reeds omstreeks 
half Augustus vruchttrossen van meer dan een meter lengte, terwijl 
de top nog voortging knoppen en bloemen voort te brengen. Zaad 
van deze soort heb ik ook in Minnesota, dicht bij Minneapolis,. 
verzameld . 
