SPECIES AND VARIETIES. 
77 
soorten van Erigeron en van tal van andere geslachten, een over- 
blijfsel vormende van een rijke flora uit vroeger eeuwen, toen de 
grond nog niet dor en niet onvruchtbaar was. Zij hebben een dunne 
opperhuid met tal van huidmondjes, zijn eenjarig, blijven klein, 
groeien snel, bloeien en geven vruchten en zaden, alles in korten 
tijd, vóór dat de grootste droogte komt en verder plantenleven 
onmogelijk maakt. In twee opzichten nu bestrijden deze woestijn- 
planten de denkbeelden van Nageli : lo. zij toonen dat uitwendige 
omstandigheden niet altijd het individu in de gewenschte richting 
kunnen veranderen; want juist de kenmerken van woestijnplanten 
vertoonen zij niet; 2o. gedurende eeuwen daar groeiende, is er 
geen nieuwe variëteit of soort, beter voor den strijd om het eigen- 
aardige leven daar toegerust, ontstaan. Immers, kweekt men die 
woestijnplanten in vruchtbaren bodem, dan worden zij terstond 
zooveel meters hoog als zij vroeger decimeters lang waren, en is 
alle leed van vroeger op eens vergeten . Dus het dimorphisme ont- 
staat niet door uitwendige omstandigheden; het is een karakter- 
trek van sommige planten, van andere niet. De eerste zullen in 
de woestijn, op de bergen, in het noorden kunnen leven en ook 
in vruchtbaren grond, in lage landen, in milder klimaat; maar de 
andere hebben dat tweevoudige in haar wezen niet, zijn alleen 
voor één omgeving geschikt. 
In hoeverre het ontstaan van dwergvormen ook als een voor- 
beeld van dimorphie moet worden opgevat, zullen uitvoerige proeven 
moetenf leeren. Ten slotte vragen nog twee punten onze aandacht, 
n.1. de invloed van licht of schaduw op de bladeren, en het ont- 
staan van atavistische vormen, dikwijls in de eerste perioden van 
het leven. Van veel planten hebben de bladeren het vermogen 
zich aan te passen aan sterk en aan diffuus licht, b.v. aan den 
top van een boom en aan de buitenzijde, waar het licht sterk is, 
zijn de bladeren smal en met dikke opperhuid bekleed; in het 
inwendige van de kroon is het licht veel minder intensief en zijn 
de bladeren breeder en dunner . Reeds in den vorigen zomer wor- 
den de bladeren aangelegd voor den volgenden; onmogelijk is het 
dus dat uitwendige omstandigheden hier als werkende factoren 
optreden . 
Atavistische vormen, een voorbeeld dat hier zeer leerzaam is, 
toont onze Sium latifolium of Breedbladige Watereppe en toonen 
ook andere Umbelliferen. Ondergedoken bladeren zijn meestal lijn- 
vormig of in smalle slippen verdeeld; door de natuurkeus zoo 
ontstaan, zal dit zeker eenig nut hebben voor die planten, al kunnen 
