86 
UIT DE GESCHIEDENIS VAN HET KONIJN. 
En ten slotte komen we aan een kwestie, die in de wetenschappe- 
lijke Zoölogie en niet minder in de fokkerswereld al heel wat hoof- 
den warm gemaakt en pennen in beweging gebracht heeft, n.1. de 
kwestie omtrent het al of niet bestaan van Leporiden, d. z. kruisin- 
gen van haas en konijn. Paart zich de haas werkelijk met het konijn» 
of geldt het hier, vraagt Hahn, een groot haaskleurig konijn, dat een 
sluw fokker met groot voordeel onder het valsche etiquette op de 
markt bracht 4 ? 
Reeds op het einde der 18e eeuw moeten er werkelijk zulke die- 
ren in Italië geweest zijn : volgens W. Hochstetter had Gagliari in 
Maro ze gefokt, 1780; ze hadden een groote gelijkenis met den haas, 
waren haaskleurig met roest-gelen nek, droegen zwartachtig gerande 
ooren en waren vruchtbaarder dan alle andere konijnenrassen. Met 
6 maanden bereikten ze reeds een gewicht van 6 — 8 pond, het vleesch 
was smakelijk en evenals dat van den haas rood gekleurd. Omstreeks 1841 
noemt Selys Lonchchamps zulk een dier. Gayot heeft ze echter volgens 
Sansons werkelijk gefokt. Hermann v. Nathusius betwijfelt echter de 
waarheid hiervan (über die sogenannten Leporiden, 1876). — Darwin 
kon in de geheele wetenschappelijke literatuur niet zoo’n geval aan- 
wijzen. Thans heeft prof. nehring zulk een geval beschreven; het 
product was echter rhachitisch en tegenwoordig kan men in de vak- 
bladen lezen van aanbiedingen van Belgian hards, met het attribuut 
Leporiden. Of deze Belgian hare's (Belgisch Haaskonijn), die werke- 
lijk bestaan, inderdaad kruisingsproducten zijn van haas en konijn, 
dan wel of ze, zooals ook beweerd wordt, afkomstig zijn van een 
toevalsproduct, verkregen door paring van het Engelsche park konijn 
met het Belgische reuzenkonijn en zoo hun ontstaan hebben te dan- 
ken aan Engelsche fokkers, — wij nemen in deze vooralsnog een 
gereserveerde houding aan. Dit weten we wel, als werkelijk haas. 
en konijn zich onder omstandigheden met elkaar paren, — gemak- 
kelijk gaat dit niet. Haas en konijn toch schuwen elkanders gezel- 
schap in den vrijen staat; waar konijnen optreden verdwijnt de haas. 
En ook in de gevangenschap gedragen beiden zich zeer verschillend. 
Terwijl het wilde konijn zich in den gevangen staat zonder moeite 
voortplant, doet de haas dit nooit. En toch, hoe ontelbare malen is 
ook hij niet als wees in de handen der menschen gevallen en heeft 
men zijn opkweeking beproefd, maar steeds zonder resultaat. Nog 
nooit heeft men er van gehoord, voor zoover wij weten althans, dat 
hazen zich, ook al waren ze jong in de handen der menschen ge- 
komen, onder elkaar hebben voortgeplant en zouden ze dan wel 
paringen aangaan met het konijn, in zekeren zin en tot op zekere 
