VERKOELING BIJ WARMTE. 
Wij hebben dezen zomer niet te klagen gehad over groote warmte, 
integendeel; thans is de zomer alwéér voorbij en het gure jaar- 
getijde heeft zijn intocht gedaan. We schuiven weêr bij haard 
en kachel en trachten door allerlei kunstmiddelen de tempe- 
ratuur in onze woningen dragelijk te maken. Met afgunst denken 
we aan onze bekenden in Oost en West, die het nu juist zoo 
heerlijk warm hebben, maar als die warmte er straks is, dan puffen 
we, mopperen en brommen, snakken naar koelte maar . . . doen niets 
om koelte te krijgen. 
Om de koude te verdrijven, offeren wij jaar in jaar uit honderden 
en duizenden, maar tegen de hitte doen wij niets. Wij onderwierpen 
ons geduldig aan hare afmattende, verslappende werking, sluiten 
scholen en zalen als de temperatuur eene bepaalde hoogte heeft be- 
reikt en stellen zelfs vele genietingen uit tot later ; maar wij denken 
er niet aan er iets tegen te doen. 
Men spreekt veel van de vorderingen der wetenschap en erkent 
dankbaar wat zij voor ons heeft gedaan, om ons het leven aange- 
namer te maken, maar op het punt van verkoeling van onze woningen 
bij groote warmte wordt niets gedaan. 
Waarom niet? 
Is de wetenschap niet in staat ook hierin te gemoet te komen ? 
Als wij in de kronieken van den ouden tijd bladeren, vinden wij 
toch wel degelijk melding gemaakt van het verkoelen van woningen 
langs kunstmatigen weg en als men, zooals tegenwoordig geschiedt, 
in schepen er koele kamers of ruimten op na houdt, waarin tóen 
versch vleesch van de tropen naar ons werelddeel kan overbrengen, 
dan zal er toch wel iets gedaan kunnen worden om buitengewone 
hitte te keeren. 
In een oud werk, Robert Burton’s „ Anatomy of melancholy ” , 
wordt b.v. verteld, dat' de rijke heeren van dien tijd (ik meen dat 
