NATUURLIJKE HISTORIE IN AMERIKA. 
93 
hij vermoeit zich niet door het aanschouwen van varianten; en hij be- 
hoeft niet zelf het moeielijke werk te verrichten, die voorwerpen uit de 
verzameling op te zoeken, welke voor hem begrijpelijk en onderhoudend 
en daardoor leerend zijn. Zij — de voorwepen — moeten hem voorgezet 
worden, zonder dat hij er zelf persoonlijk moeite voor behoeft te doen. 
Het gelijkt het eten van kersen ; uitgezóchte waar, op zilveren schotels, 
valt te verkiezen boven het uitzoeken van de mooiste uit de uitge- 
storte ben in den boomgaard. 
In de musea voor natuurlijke historie in Amerika zijn dan ook 
speciale afdeelingen voor kinderen ingericht. Daarin zijn slechts die 
voorwerpen opgenomen, welke onder het bereik vallen van het bevat- 
tingsvermogen der jeugd. 
Dat zulke afdeelingen in den smaak vallen, vindt zijn bewijs in 
het feit, dat de kinderafdeeling van het Brooklijn Museum of Arts 
and Sciences in het jaar 1902 bezocht weid door 84000 kinderen. 
Het kindermuseum — laten we zoo’n afdeeling op die wijze 
noemen — publiceert tevens een niet karig geïllustreerd tijdschrift, 
onder den titel »Children’s Museum Bulletins waarin ook de begin- 
selen van het vak, bij de beschrijving der voorwerpen behandeld, 
worden onderwezen. 
Ten einde dit bezoek bij de kinderen op te wekken en te bevor- 
deren, worden ook prijzen uitgeloofd, loopende van 5 tot 25 dollars 
voor de beste opstellen, door de jeugdige bezoekers of bezoeksters 
van wat zij gezien hebben vervaardigd. In het laatst verloopen jaar namen, 
bij voorbeeld, aan dien wedstrijd van het Carnegie-Museum te Pitts- 
burg 813 kinderen deel; en de twee beste opstellen over het leven 
der vogels, in welk onderdeel van den kinderwedstrijd jongens van 
13 tot 17 jaar hadden medegedongen, werden in het verslag van dat 
museum opgenomen. 
Van grooten invloed op het Museumbezoek en op de belangstelling 
in het door die inrichting geëxposeerde is ook het houden van openbare 
lezingen of lessen. 
Het Museum van Natuurlijke historie te New-York, dat verdeeld 
is in 12 afdeelingen, geeft daarvan het beste bewijs; want de afdee- 
ling »openbare lezingencc staat altijd bovenaan op de lijst, waar er 
sprake is van belangstelling en instemming. 
De Directeur dier afdeeling hield in een jaar 400 lezingen of open- 
bare lessen en sprak daarbij over 200 verschillende onderwerpen. 
Ook in die openbare lezingen of lessen scheidt men de wetenschap 
af van het elementaire onderricht. Zij zijn deels ingericht voor onder- 
wijzers en leeraars, deels voor het bezoekend publiek en deels voor 
