94 
EEN EN ANDER OVER MUSEA IN AMERIKA. 
de intelligente leden of voor hen die intelligent willen lieeten en 
jaarlijks 10 dollars als lid van het Museum offeren. Tot begrip van 
dit laatste diene, dat in Amerika, even als somtijds ook in ons 
land, aan Musea een lidmaatschap is verbonden. 
Cijfers van 90 lezingen met 27000 bezoekers zijn niet zeldzaam en 
in Dthe Institute of Arts and Sciences« te Brooklyn, worden jaarlijks 
in verband met het tentoongestelde meer dan 4000 lessen voor ‘250.000 
personen gegeven. 
Te beweren, dat dit populariseeren aan den wetenschappelijken 
kant afbreuk zou doen, zou dwaasheid zijn. Integendeel, de weten- 
schap wordt er door gediend. Het sluimerend zaadje, dat anders den 
eeuwigen slaap zou slapen, ontkiemt, komt tot wasdom en wordteen boom. 
Veel musea publiceeren ook gidsen of overzichten over verschil- 
lende kleine collecties. Daarin wordt de toon gegeven door het » Ame- 
rican Museum of Natural History in New-York«. 
Die drukwerken, gidsen, zijn voorzien van illustraties en het aan- 
schouwde blijft door deze korte beschrij vingen voortdurend in herinnering. 
Tot opvoedkundige doeleinden worden ook kleine collecties uitge- 
leend, welke speciaal daartoe worden gevormd. 
Zoo bezit net New-York Natural History Museum een groot aantal 
series, bestaande uit 50 tot 100 voorwerpen, welke bijna altijd „uit” 
zijn. Het spreekt van zelf, dat de „dubbelen” in de eerste plaats 
daartoe worden gebruikt en dat er onderscheid wordt gemaakt 
tusschen het geheel onbeschadigde en het minder waarde hebbende. 
Bovendien brengen, naar aanleiding van die kleine rondreizende 
collecties, de onderwijzers met hunne klassen nog afzonderlijke be- 
zoeken aan de Musea, om meer in bijzondei heden te kunnen treden 
van het op school aanschouwde en daarbij geleerde, in verband met 
hetgeen zich nog in het Museum bevindt. 
De Amerikaansche Musea zijn kosteloos en meerendeels geopend 
van ’s morgens tot ’s avonds. Verwonderlijk echter is het klein 
getal oppassers, bedienden, suppoosten of opzichters, dat men daar 
vindt; in elk geval wijkt het af van het buitengewone getal der 
Europeesche Musea. 
De Amerikaan gaat uit van de stelling dat het Museum zijn eigen- 
dom is. Hij waakt er dus voor dat niets beschadigd wordt. Hij bewaakt 
zich zelf. In Europa meenen de autoriteiten dat de Musea hun eigen- 
dom zijn; de bezoekers zijn indringers; zij moeten bewaakt worden. 
Deze echt Amerikaansche stelling blijkt misschien juist in theorie; 
practisch zouden we haar niet willen propageeren. Diefstal en bal- 
dadigheid zijn in Amerika toch ook bekend. 
