102 
OVER DE MODERNE INZICHTEN OMTRENT 
Om een geleiding van warmte uit de beweging van die electronen 
te construeeren, toont hij de analogie aan tusschen deze beweging en die 
van de gasmoleculen volgens de kinetische gastheorie. Volgens deze 
is in ieder gas de gemiddelde energie der moleculen evenredig aan 
de absolute temperatuur T en verder is, bij een bepaalde temperatuur, 
deze gemiddelde energie voor alle gassen even groot, zoodat men ze 
kan voorstellen door a T, waarin a altijd dezelfde waarde heeft. 
Zelfs heeft de mathematische behandeling van de moleculaire bewe- 
gingen tot het besluit geleid, dat de constante a voor elk individueel 
deeltje, dat aan de moleculaire beweging deel neemt,. onverschillig hoe 
groot of hoe klein het is, hetzij het een molecule, een atoom of 
een ion zij, en in welk lichaam zich het ook mag bevinden, gemid- 
deld dezelfde waarde heeft. Neemt men aan, dat hier negatieve elec- 
tronen in het spel zijn en dat de massa daarvan het 2000ste deel 
is van die van een waterstofatoom, dus het 4000ste deel van die van 
een waterstofmolecule, dan moet zulk een electron, om dezelfde kine- 
tische energie te hebben als een waterstofmolecule, zich met meer 
dan 60 maal grootere snelheid bewegen. Verder zullen de electronen 
bij hun beweging telkens tegen elkander of tegen de metaalatomen 
botsen. Dit laatste zal hier de hoofdrol spelen en de gemiddelde 
lengte van den rechtlijnigen vrijen weg bepalen; want bij de geleiding 
der electriciteit heeft men te doen met een strooming van electronen 
in dezelfde richting en daarbij kan door de onderlinge botsingen geen 
weerstand ontstaan. Maar dan zal een invloed, die zich slechts toont 
bij een van beide verschijnselen, de constante verhouding tusschen 
de grootheden, die men tracht te verklaren, storen. 
In de theorie van de warmtegeleiding kan men nu geheel het 
voorbeeld der gastheorie volgen. Is in een verticale luchtkolom de 
temperatuur boven hooger dan beneden, dan is in de bovenste lagen de 
snelheid der moleculen het grootst. Uit de bovenste lagen dringen 
moleculen in de diepere en omgekeerd zullen moleculen met geringer 
snelheid uit de diepere lagen in de hoogere geraken. Daardoor zal 
het temperatuurverschil afnemen en een warmtegeleiding tot stand 
komen. Iets dergelijks heeft plaats bij de electronen in een metaal, 
dat op verschillende plaatsen ongelijk verwarmd is en ook hier komt 
het aan op de weglengte, die een deeltje rechtlijnig kan doorloopen. 
Hoe grooter deze is, des te verder dringen de electronen van de eene 
laag in de andere, dat blijkbaar een overdraging van energie, dus 
een warmtegeleiding tot stand brengt. 
Van deze overweging uitgaande, heeft Drude een formule afgeleid 
voor den coëfficiënt van warmtegeleiding. 
