104 
OVER DE MODERNE INZICHTEN OMTRENT 
zijn beweging er nog een ^schijnbare massa« bij gekregen heeft. 
Heel merkwaardig wordt dit bevestigd door onderzoekingen van 
Kaufmann *), medegedeeld in het meermalen genoemde boek van 
Lorentz. Kaufmann liet op ]S stralen van radium, die verschillende 
snelheden hebben, zoowel een electrisch als een magnetisch veld in- 
werken, die dezelfde richting hadden en wel loodrecht op die der 
stralen. Door het electrisch veld krijgen de stralen een afwijking 
in het vlak gelegd door de electrische krachtlijnen en de stralen, en zij 
is loodrecht op de stralen gericht. Door het magnetisch veld krijgen 
de stralen een afwijking loodrecht op het vlak door de stralen en de 
magnetische krachtlijnen gelegd. Door als scherm een photographische 
plaat te gebruiken, die hij op een kleinen afstand van het uitgangs- 
punt der stralen plaatste, kon hij kromme lijnen constateeren, die 
hem de waarden van — voor stralen van verschillende snelheid 
m 
deden kennen. Het bleek nu, dat — bij toenemende snelheid der stralen 
afnam. Daar men de lading e als constant moet beschouwen, zoo 
besloot Kaufmann dat m toenam. 
Wanneer men nu aan een electron behalve de gewone „ware” 
massa m° nog een schijnbare of electromagnetische massa m ' toekent, 
dan bleek, dat de som van beide ( effectieve massa) m° + m' in de- 
zelfde mate met de snelheid verandert als de electromagnetische 
massa moet doen volgens een formule, berekend door Abraham 2). 
Hieruit moet men tot het besluit komen, „dat de negatieve elec- 
tronen geen ware, maar alleen electromagnetische massa bezitten, 
dat zij als het ware slechts lading, zonder materie, zijn.” 
Iedere toeneming in de snelheid van een electron heeft een ver- 
andering van het magnetisch veld ten gevolge, waardoor weer een 
electrische kracht ontstaat, die de versnelling der beweging tegen- 
werkt. Tegen een vermindering van de snelheid verzet zich ook een 
electrische kracht, die er naar streeft de snelheid van het electron 
onveranderd te houden. 
In ieder geval is de electro-magnetische werking zoodanig dat zij 
schijnbaar een traagheid te voorschijn roept. 
^Beschouwt men dus”, zegt Righi, »de electronen enkel als elec- 
trische ladingen zonder materie, of met andere woorden als een ver- 
andering in den aether, die in ieder geval symmetrisch om een punt 
1 ) . Gött. Nachr. 1901, 1902 en 1903. 
2 ) Ir [(! + i) + tt + i> d + U + ] 
waarin e= electrische lading van het electron, 2R= middellijn van het 
electron, 3= verhouding tusschen zijn snelheid en die van het licht. 
