ZONNEVLEKKEN IN HAAK VELBAND IET 
VEBSCÏÏIJNSELEN OP AABBE 
DOOR 
Dr. E. VAN DER VEN. 
Nadat in den loop van dit jaar zich weder een viertal, met het 
bloote oog zichtbare vlekken op de zonneschijf hadden vertoond, 
kwam er den 14en October 1.1. aan haren rand een groep vlekken te 
voorschijn, die hare voorgangsters in uitgebreidheid verre overtrof; 
ruw geschat bedroeg hare lengte 100000, hare breedte 55000 Engel- 
sche mijlen, (160900 en 88500 kilometers). 
’t Verschijnsel is in de dagbladen destijds druk besproken en tal 
van in wat de natuur te zien geeft belangstellenden zullen het, de oogen 
door z.g. zwart glas beschermd, dag aan dag, als wolken dat toelie- 
ten, hebben bespied. Interessant!... hoogst interessant!! 
Ja, zdó interessant dat het nu al hier in Europa sedert meer 
dan drie eeuwen, in China waarschijnlijk veel langer, een onder- 
werp heeft uitgemaakt van voortgezet onderzoek. Een onderzoek van 
dat door velen als » ideaal nutteloos « bestempelde soort, dat zoowel in 
de wetenschap een belangrijken rol heeft gespeeld, als het de praktijk 
soms met zevenmijlslaarzen heeft doen vooruitspoeden. 
Zoo ook hier ; of is ’t niet aan die onbedwingbare zucht om, zon- 
der schijn van een gedachte aan praktische gevolgen, nu men er een- 
maal iets van wist, al het mogelijke te weten te komen van 
hetgeen de oppervlakte der zon te zien gaf, dat wij thans ten minste 
eenigen vasten grond onder de voeten hebben, waarop staande wij in 
de toekomst kunnen zien? Kunnen zien, bij vooi beeld, hoe in het 
noorden van Indië jaren van regen en van gebrek aan regen, elkander 
regelmatig zullen opvolgen, tegen wanneer daar een hongersnood is 
te verwachten en, zoo mogelijk, te voorkomen? 
De eerste waarnemingen van zonnevlekken vallen in het tijdperk, 
onmiddellijk volgende op de ontdekking van den verrekijker; er zijn 
