VERSCHIJNSELEN OP AARDE. 
109 
samen met, dan toch geregeld tusschen de zes maanden en twee 
jaren na die van een zonnevlekken-maximum. 
Daarenboven leerde nadere bevinding en overweging, dat ook het ver- 
schil van hetgeen Oost en West hieromtrent leerden slechts schijnbaar 
was. Want stormen en cyclonen staan onder andere onmiddelijke 
invloeden, dan onder dien van aller onmiddelijke oorzaak: de zon; 
het periodieke van haar meer of minder met vlekken bedekt zijn 
brengt evenzoo periodieke veranderingen in die onmiddelijke invloe- 
den te weeg, veranderingen die, naar Chambers later vond, altijd bij 
die der zonnevlekken achteraansukkelen. 
Maar daarover later: want in tij dsop volging is nu het onderzoek 
naar het verband tusschen regenval en zonnevlekken aan de beurt. 
Reeds in 1870 vernam Lockyer, van den uitgever van den Ceylon- 
Observer, dat iedereen op Ceylon wist hoe een cyclus van een dertiental 
jaren viel optemerken in de hevigheid van de moesson. Nader onder- 
zoek bracht aan het licht dat die periode inderdaad elf jaren bedroeg, 
vijf of zes droge en vijf of zes natte jaren. 
Het over het algemeen gepaard gaan van cyclonen met z waren 
regenval, bracht ook Meldrum als van zelf van zijne studie der 
eerstgenoemden tot die van laatstgenoemden. Uit waarnemingen, te 
Port Louis, Brisbane en Adela'ïde ingesteld, bleek hem een periodi- 
citeit, die den stoot gaf tot een meer uitgebreid onderzoek, waarvan 
hij de uitkomst in de volgende regelen publiceerde. 
»Er is een merkwaardige overeenkomst tusschen regenval- en zon- 
nevlekkenvariatie, die te Edinburgh nog meer merkbaar is dan te 
Madras. De jaren van maximum- en minimumregenval vallen met 
die van den zonnevlekkencyclus samen ; over het geheel is er een 
regelmatige gang: van een minimum tot een maximum en van dat 
maximum tot een minimum. « 
De jaarlijksche regenval was van 1864—18(37, aan vier- en- vijftig 
stations in Groot- Brittannie, 0.75 inches beneden het gemiddelde tijdens 
een zonnevlekken-minimum en 0.90 inches boven het gemiddelde 
tijdens een maximum. 
Voor vier-en-dertig stations in Amerika waren deze getallen: 
0.92 inches en 1.13 inches. (1 inch = 2.5 cM,) En ook wat Indië 
betreft bleek er tijdens de zonnevlekken-minima in de dampkrings- 
drukking een neiging te zijn tot langdurige buitengewone hoogte, ge- 
paard met hevigen regenval en met overvloedigen sneeuwval in het 
Himalaya-gebergte. 
Maar Chambers was de eerste, die laatstgenoemd verband nauw- 
keurig onderzocht en daaruit in i 810 afleidde, dat er een zeker innig 
