GEZELLIGE BLOEMEN. 
115 
mede van een soort, die men nog niet in zijn tuin heeft. Zijn er dan 
andere klaversoorten, dan kan men natuurlijk bastaardzaden verwach- 
ten. Maar zijn die niet aanwezig, zoo blijft het tot eenzaamheid ver- 
oordeelde exemplaar, ook al bloeit het nog zoo rijkelijk, steriel. Zulk 
een proef heeft Hildebrand onlangs met Trifolium rubens genomen 
en wel met het beschreven gevolg. Deze soort is hooger en sierlijker 
dan onze gewone klaver, heeft een eenigszins andere tint van rood 
in haar bloemen en komt in bergstreken, vooral in Duitschland, hier 
en daar veelvuldig voor. 
Hildebrand nam ook een proef met een leeuwebekje, nauw ver- 
want aan onze gewone vlas-leeuwebek. Het was de Linaria genisti- 
folia met lange ijle trossen van kleine gele bloemen, een rijkelijk 
vertakte, vrij hooge, overblijvende soort. Eenzaam geplant maakt zij 
geen zaad. Honderden van bloemen volgen elkaar op en weken lang 
is de plant met de fijne gele trossen overladen, maar alles is vruchteloos. 
Juist zoo gedroeg zij zich in onzen Hortus te Amsterdam en daar- 
door ook maakte zij het winnen van bastaarden gemakkelijk. Het was 
toch niet noodig de meeldraden uit te knippen, iets wat de knoppen 
allicht voor het meerendeel bedorven zou hebben. Ik behoefde een- 
voudig het stuifmeel van de vlas-leeuwenbek ( Linaria vulgaris) op 
de stempels te brengen. Ik kreeg een voldoende hoeveelheid zaad en 
won daaruit bastaarden, die in verschillende opzichten het midden 
hielden tusschen de ouders, of, juister gezegd, die in het eene ken- 
merk op de genit'ifolia en in het andere op de vulgaris geleken. In 
een groepje bloeiend waren zij vruchtbaar en in een volgende gene- 
ratie herhaalde zich het bastaardtype, in een groot aantal planten, 
geheel zuiver. Allen waren zij onderling gelijk. 
Hildebrand noemt nu nog een aantal andere planten, uit zeer ver- 
schillende familiën, die ook op eenzame exemplaren geen zaad vóórt- 
brengen, of hoogstens hier en daar, op honderden bloemen, een enkel 
zaadje maken. Onder de kruisbloemigen noemt hij Bunias oriënt dis 
en het witte mosterdzaad of iSinapis alba. Onder de vlinderbloemigen 
de honigklaver of Melilotus officinalis ; onder de Geraniums G. arme- 
num. Verder een Campanula , een Verbena en enkele andere. Het zou 
zeer de moeite waard zijn voor de verschillende planten onzer flora 
deze proeven te herhalen en een eenigszins volledige lijst van zulke 
zonder gezelligheid onvruchtbare soorten op te maken. Een tegen- 
hanger daartoe zou dan een lijst van soorten zijn, die ook zonder buren, ja 
zonder eenige insectenhulp, zichzelven bevruchten kunnen. Men heeft tot 
nu toe te veel op de bezoekende insecten gelet en nog te weinig nagegaan 
wat een bloem zonder hunne medewerking doen kan en wat niet. 
